„Moet je horen: in een volmaakte schepping hadden leeuwen al een vleesetersgebit; allerlei andere dieren hadden al een verdedigings- en aanvalsuitrusting. Hoe past dat nu in een volmaakte schepping?”
Dat werpen evolutionisten christenen nogal eens voor de voeten. Het antwoord daarop is niet eenvoudig te vinden, al was dat maar omdat de volmaakte toestand in de hof van Eden ons onbekend is.
Geen nieuwe schepping
Uit Genesis 3 blijkt niet dat er een nieuwe schepping heeft plaatsgehad. Zeker is wel dat God na de zondeval Zijn schepping veranderd heeft: de slang moet op zijn buik gaan, kennelijk iets wat de slang voorheen niet deed; de vrouw zal met smart kinderen baren; de aarde zal doornen en distelen voortbrengen en de mens is sterfelijk geworden.
God heeft de dieren geschapen met Zijn kennis van de situatie na de zondeval (Handelingen 15:18). De Amerikaanse creationist dr. Terry Mortenson oppert de mogelijkheid dat sommige delen van het DNA pas na de zondeval actief zijn geworden, of juist zijn ‘uitgezet’. In ieder geval beschikt elk levend wezen tegenwoordig over ‘junk-DNA’, dat is DNA waarvan de huidige functie niet bekend is.
Bamboescheut
Zeker is ook dat vleeseters van nu in het paradijs geen vlees aten, want er was geen dood. Maar wat dan wel? Waarschijnlijk gewoon plantaardig voedsel.
Als een skelet van een pandabeer opgegraven zou worden, zou elke wetenschapper aan de hand van het gebit veronderstellen dat het een vleeseter is geweest. Iedereen weet echter dat bamboescheuten het hoofdvoedsel van de grote panda vormen.
Ook moeten katachtigen geregeld gras eten om hun spijsvertering te stimuleren.
In het paradijs hoefden dier en mens zich niet te verdedigen tegen roofdieren, er was geen kwaad. Na de zondeval wel. Het kan zijn dat de verdedigings- en aanvalsuitrusting toen pas zichtbaar en actief is geworden.
Dit is het zestiende deel in een serie over schepping en evolutie.
