Hoewel de beroering groot was, maakte de familie vanwege de labiele situatie van Annemarie geen stennis over de beschuldiging van de psychotherapeut. Dat veranderde toen dochterlief zes jaar later de aantijgingen wereldkundig maakte via het NCRV-programma Verborgen Moeders. Ze was naar haar zeggen het slachtoffer van incest, illegale abortus en kindermoord. Dat kon de familie niet over haar kant laten gaan. Er volgde aangifte bij justitie en de NCRV kon verdere strafrechtelijke vervolging alleen voorkomen door royaal te rectificeren.
Eerder had de omroep ook al het boetekleed aangetrokken tegenover de familie Broere. In hetzelfde programma was de hervormde predikant ds. G. Broere eveneens door zijn dochter beschuldigd van vergelijkbare praktijken. De predikant spande een proces aan tegen de NCRV en eiste schadevergoeding. Voordat de rechter tot een uitspraak kwam, koos de omroep eieren voor haar geld en rectificeerde. Daar bleef het in die zaak bij.
De nasleep voor de familie Kok duurde langer. Veel langer. In een radioprogramma had de Alkmaarse advocaat mr. C. Veraart de omstreden therapeut Kieft aangeraden kool te gaan verbouwen in plaats van patiënten te behandelen. Nu is Veraart niet zo maar de eerste de beste dorpsjurist. Hij heeft het boek ”Valse Zeden” op zijn naam staan, waarin het vooral gaat over de zogeheten hervonden herinneringen. Dat was een term die in de jaren negentig populair was in bepaalde kringen binnen de psychotherapie. Tijdens hun behandeling kon het volgens deze therapeuten gebeuren dat patiënten zich plotseling herinnerden in hun jeugd te zijn misbruikt.
Later kwam aan het licht dat dit soort herinneringen uiterst onbetrouwbaar zijn, maar toen was al een zee aan ellende veroorzaakt. Advocaat Veraart had een aantal drama’s van nabij meegemaakt en droeg er op zijn manier een steentje aan bij dat aan deze misstand een eind kwam. In de zaak van Annemarie Kok trad hij op als raadsman van de familie, wat leidde tot aangifte wegens smaad tegen de NCRV.
Therapeut Kieft liet zich weinig gelegen liggen aan de reputatie van Veraart en diende op zijn beurt een klacht tegen de advocaat in bij de Raad van Discipline. Hij vond dat het advies om voortaan kool te gaan verbouwen, niet door de beugel kon. De raad dacht daar anders over en stelde Kieft in het ongelijk. Die tekende hoger beroep aan en …won. Veraart had volgens de uitspraak de grenzen van zijn vakgebied overschreden. De advocaat had nu nog één mogelijkheid: in appel gaan bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Daar kreeg hij geen spijt van. Het hof maakte werkelijk gehakt van de veroordeling van Veraart.
Dat was niet de enige tegenvaller voor Kieft. Intussen had de familie Kok namelijk een schadeclaim tegen hem ingediend om op die manier nog enige genoegdoening te krijgen. Het duurde even voordat de Alkmaarse rechtbank tot een uitspraak kwam, maar vorige week was het dan zo ver. Kieft werd veroordeeld tot het betalen van 10.000 euro schadevergoeding aan de familie. Die is daarover uiteraard zeer verheugd. Eind goed, al goed, zo lijkt het.
Toch blijft er iets steken. Op papier heeft ons land een prachtig rechtssysteem, maar neem nu deze hele affaire. In de periode dat de NCRV de gewraakte documentaire de ether instuurde, was het al een uitgemaakte zaak dat verborgen herinneringen niet serieus te nemen zijn. Ook was van meet af aan duidelijk dat de vijftig drukpunten van Kieft maar op één plaats thuis horen: de rommelzolder van de kwakzalverij. Voeg daarbij dat de therapeut op geen enkele wijze heeft kunnen aangeven welke opleiding hij nu precies heeft gevolgd. Dat het dan nog tot 2007 moet duren voordat de onrechtmatigheid van zijn handelwijze juridisch komt vast te staan, is toch eigenlijk te grijs voor woorden.
En dan nog iets. Kieft is door de Alkmaarse rechtbank veroordeeld tot betaling van de kosten van het proces. Dat lijkt heel rechtvaardig, maar de rechtbank beperkt het bedrag tot 3300 euro. Wie wel eens een advocaat in de arm heeft genomen, weet hoe ver je daarmee komt. Het betekent dat de familie flink moet bijleggen. Recht gedaan? Zeker. Maar een adequaat rechtssysteem? Apekool.
