Buiten was het aardedonker en sjirpten miljoenen krekels hun monotone lied. In een hut op de zendingspost Nipsan waren enkele families bijeen voor de avondsluiting rond de Bijbel. Slechts in het flikkerende licht van de vlammen waren de gezichten soms te zien, en de rook prikkelde venijnig in ieders neusgaten. Maar wat ontroerend mooi neurieden daar de zachte vrouwen- en kinderstemmen.
Straks zal het op kerstavond niet anders gaan. En reken maar dat deze christen-Papoea’s Lukas’ beschrijving goed zullen begrijpen. Want die armzalige wereld van de herders lijkt zo veel op die van hen. En even vergeten en veracht door de ’beschaafde wereld’ zijn zij. Maar net als de herders mogen ook deze Papoea’s vooraan staan bij het ontvangen van dit Kind. Want terwijl hun landgenoten ronddolen op gezag van het woord van Allah en Mohammed, mogen zij het als gemeente weten: U is heden geboren de Zaligmaker, welke is Christus de Heere.