Heel even buitelen de namen van Rome en Mekka, van Wittenberg en Salatiga over elkaar heen. Als het om de kern van religies gaat, maakt het kennelijk niet uit of je Mohammed of Leo X heet. Het godsbeeld dat zij ventileerden was in ieder geval even grimmig.
Sutarto kan het weten. De 37-jarige muziekleraar was ooit een devote moslim. Nu werkt hij op de Taruna Tama Vocational Senior High School, een school voor beroepsonderwijs die gerund wordt door de GKJTU, een van de protestantse kerken van Salatiga. De school staat niet in het stadje zelf, maar op het platteland (wat heet platteland in een bergachtige streek als Midden-Java?), in Getesan om precies te zijn. Er wonen zo’n 45.000 mensen verspreid over 12 dorpen. Driekwart van de bevolking is moslim, en te midden van deze mensen weet de kerk zich geroepen om te dienen. Met een beroepsopleiding bijvoorbeeld. De school telt momenteel 53 leerlingen, die een opleiding kunnen volgen voor onder andere boekhouder, bedrijfsmanager of secretaresse. Er is ook een meubelwerkplaats, waar meer praktisch ingestelde jongens een stoomcursus houtbewerking kunnen volgen.
Leerlingen zijn zonder uitzondering kinderen uit boerengezinnen uit de omgeving. Dat betekent dat ze weten wat armoe lijden is. De kleine boeren van Midden-Java hebben het namelijk zwaar. Vanwege overbevolking zijn hun stukken land te klein en door dalende prijzen zijn hun opbrengsten niet rendabel. Boer-zijn is zo langzamerhand synoniem voor aanmodderen, schulden maken, armoede lijden. En als ouders hoop je maar dat je kinderen het beter zullen krijgen, bijvoorbeeld door een ander beroep te kiezen. De kansen daarop zijn aanwezig nu diverse bedrijven -zoals een banden- en een textielfabriek- zich in de regio hebben gevestigd. Voor de noodzakelijke opleiding zorgt sinds twee jaar de kerk.
Zegen
Christenjongeren uit de omgeving maken daar dankbaar gebruik van, en dat is een zegen voor de christelijke gemeenten, want niets is fnuikender voor de kerk dan materiële armoede en verval. Maar ook islamitische leeftijdsgenoten bezoeken de school. Zeker de helft van de leerlingen is zelfs moslim. Dat biedt kansen voor christenen om missionair bezig te zijn. Niet opdringerig, maar relaxed, getuigend met een eerlijke en positieve levensstijl, vanuit het besef dat God Zelf mensen overtuigt. Vrijwel alle docenten zijn net als Sutarto christen. En ook hij probeert als muziekdocent zijn steentje bij te dragen aan de uitbreiding van Gods Koninkrijk. Hoe kan dat beter dan door het zelf componeren en aanleren van christelijke liederen?
Zo af en toe krijgt Sutarto sms-berichtjes van zijn broer in Jakarta. Hij is een radicale moslim en weet van geen ophouden in zijn pogingen zijn broer op andere gedachten te brengen. Maar Sutarto weet als christen evenmin van ophouden. Sola grasia.
