Dagelijks capsule visolie geen probleem

Er zijn twee soorten essentiële vetzuren: omega-3-vetzuren met als basisvetzuur alfalinoleenzuur en omega-6-vetzuren met als basisvetzuur linolzuur. Alfalinoleenzuur vinden we met name in vlaszaad, groene bladgroenten en walnoten; linolzuur vooral in zonnebloem-, maïs- en slaolie.

Alfalinoleenzuur wordt in ons lichaam slechts in beperkte mate omgezet in de omega-3-vetzuren eicosapentaeenzuur (EPA) en docosahexaeenzuur (DHA). EPA en DHA kunnen ook direct via ons voedsel opgenomen worden door consumptie van (vette) vis (zie tabel).

Verstoorde balans
Mensen kregen vroeger via de voeding meer omega-3-vetzuren binnen dan tegenwoordig. De verhouding tussen de inname van omega-3-vetzuren en omega-6-vetzuren lag tussen de 1:1 en 1:4. Deze balans is in de hedendaagse westerse voeding sterk verstoord. Leefgewoonten en industrialisatie van voedingsmiddelenproductie hebben ons voedsel beroofd van de noodzakelijke omega-3-vetzuren. Bewerkte oliën en vetten in bakkerijproducten, snoepgoed, koekjes, kant-en-klaarproducten, plantaardige margarines, bak- en braadproducten en frituuroliën hebben geleid tot een toenemende dominantie van omega-6-vetzuren.

Het promoten van linolzuur in de jaren zestig van de vorige eeuw heeft hier verder toe bijgedragen. De huidige verhouding tussen omega-3- en omega-6-vetzuren in de westerse voeding ligt tussen 1:16 en 1:20.

Het is deze verstoorde balans met een tekort aan omega-3-vetzuren die leidt tot veel westerse beschavingsziekten, zoals hart-en vaataandoeningen, depressie, gedragsproblematiek (ADHD), leermoeilijkheden (dyslexie), verminderde immunologische afweer (allergie, astma, eczeem), (mannelijke) onvruchtbaarheid en vroeggeboorte. Al deze aandoeningen staan in verband met deze verstoorde vetzuurverhouding. Daarom juist is het van groot belang de inname van omega-6-vetzuren te beperken en de inname van omega-3-vetzuren aan te moedigen.

Onnodige verwarring
Helaas scheppen de conclusies naar aanleiding van het onderzoek van dr. ir. Hester den Ruijter zoals beschreven in het RD van 25 september onnodige verwarring over het nut van omega-3-vetzuren en visolie in het bijzonder. Ook in dit verband geldt: overdaad schaadt, zowel bij een overschot van omega-6-vetzuren alsook bij een overschot van omega-3-vetzuren, zoals in het beschreven onderzoek. Gedurende acht weken kregen onderzoeksvarkens (gemiddeld 60-80 kilo) 12 gram visvetzuren (EPA/DHA). Afhankelijk van de kwaliteit visolie betekent dat omgerekend 24 tot 48 visoliecapsules per dag. Ingebracht in harten buiten het varkenslijf leidde dat in het laboratorium tot hartritmestoornissen. Orthomoleculair bezien is dat niet verwonderlijk, nog afgezien van het feit dat inname van een dergelijke dosering kan leiden tot bloedstollingsstoornissen.

De stofwisseling in het menselijk lichaam -en ook in een varkenslijf- is een zeer ingewikkelde keten van processen. Het smeren van één schakel in een dergelijke keten kan leiden tot problemen, zoals ook in dit onderzoek is gebleken. Het menselijk lichaam vraagt een evenwichtig aanbod van diverse voedingsstoffen verkregen uit een met zorg samengestelde voeding. Excessen leiden tot ontsporingen.

Aanbevolen
Concluderend kan gesteld worden dat, in navolging van de Nederlandse Hartstichting en de Gezondheidsraad, tweemaal per week vis op het menu (waarvan ten minste één keer vette vis) aanbevolen blijft. Voor diegenen die geen vis lusten of om andere redenen geen vis eten, zijn visoliecapsules een volstrekt verantwoord alternatief. Als richtlijn hierbij geldt een totaalgehalte aan EPA/DHA van rond de 500 milligram per dag.

Visoliecapsules zijn er in verschillende kwaliteiten. Een goede visoliecapsule bevat een hoge concentratie van de visvetzuren EPA en DHA. Dat heeft als voordeel dat kan worden volstaan met inname van slechts één of twee capsules per dag om deze aanbevolen hoeveelheid te bereiken.

De auteur is huisarts te Rijssen en arts orthomoleculaire geneeskunde.