29-09-2008 09:10
| gewijzigd 29-09-2008 10:16
Christenen moeten de economie zien als een test van hun waarden, betoogt dr. Albert Mohler naar aanleiding van de kredietcrisis. Christenen horen niet alleen eerlijke deelnemers te zijn aan de economie, maar ook alles te investeren, te bezitten en te verwerven tot eer van God.
De ontwikkeling van uitgebreide wereldwijde economische systemen is gebaseerd op een eenvoudig principe. De aanname is dat alle deelnemers bepaalde goederen willen verhandelen voor andere goederen die ze nog liever hebben en bereid zijn te investeren, op hoop van winst in de toekomst.
Is dat hebzucht? Op zichzelf beslist niet. Het verlangen naar winst, inkomen en materieel gewin op zich is geen hebzucht. De Bijbel leert duidelijk dat de arbeider zijn loon waardig is en dat werk, zuinigheid en investeringen beloond moeten worden.
Hebzucht komt om de hoek kijken als individuen en groepen onrealistische winsten najagen ten koste van anderen en onwettige middelen gebruiken om hun doelen bereiken. Gegeven de aard van deze gevallen wereld en de werkelijkheid van de menselijke zondigheid, moeten we er niet vreemd van opkijken dat hebzucht een voortdurende verleiding is. Hebzucht verleidt rijken om de armen te onderdrukken, partners in transacties om elkaar te bedriegen en investeerders om buitengewone risico’s te nemen. Dit alles is waarneembaar in de huidige crisis.
Christenen moeten serieus nadenken over deze economische crisis en overwegen wat een christelijke visie is op deelname in deze economie. Zoals Adam Smith al herkende, is de economie een morele werkelijkheid. Mensen zijn als morele wezens betrokken in economische keuzes en hun deelname in het economisch systeem - en we zijn allemaal deelnemers.
Als christenen moeten we de economie zien als een test van onze waarden. De Bijbel waardeert eerlijke arbeid en toegewijde werkers, en dat moeten wij ook doen. De Bijbel waarschuwt voor oneerlijk zakendoen, en wij moeten waakzaam zijn. Onjuiste waardebeoordelingen komen neer op liegen. Oneerlijke boekhoudkundige praktijken zijn gewoon een slimme vorm van bedrog. En voorkennis is een vorm van diefstal.
De Bijbel waardeert investeren en zuinigheid. Daarom moeten christenen waken voor de impuls tot winst op de korte termijn en de druk om onmiddellijk resultaat te boeken. Op de lange termijn is het gunstig voor heel de economie als de overgrote meerderheid zich goed gedraagt en een verantwoorde winst realiseert.
De huidige crisis werp licht op wat er gebeurt als dingen uit de hand lopen, als markten onder druk niet meer goed kunnen functioneren en als irrationele waardebepalingen investeerders verleiden tot onhoudbare investeringen. Op allerlei niveaus is er oneerlijkheid in het spel en de individuele investeerder blijft vaak in de kou staan.
Als deze dingen gebeuren, bedreigt een gebrek aan vertrouwen de economie en vertrouwen is het meest wezenlijke waar het gaat om economische transacties. Zonder vertrouwen stort heel het systeem in.
De crisis is voor christenen ook een herinnering dat we niet slechts geroepen zijn om economische actoren te zijn, maar rentmeesters. Alles wat we zijn, doen en bezitten is in werkelijkheid het eigendom van God en moet ter beschikking staan van Zijn Koninkrijk. Deze wereld is niet ons vaderland en ons schat is hier niet te vinden. We moeten alles doen, investeren, bezitten en verwerven tot eer van God.
De auteur is president van het Southern Baptist Theological Seminary in Louisville (Kentucky). De tekst van dit artikel is overgenomen van zijn weblog albertmohler.com.
