De afgelopen week is de SGP weer veel in het nieuws geweest. Ook in deze krant hebben velen hun mening gegeven over het verbod van het SGP-hoofdbestuur aan een viertal kiesverenigingen om met een gezamenlijke lijst met de ChristenUnie de gemeenteraadsverkiezingen in te gaan, omdat er een vrouw op een verkiesbare plaats staat.
In veel reacties moet het SGP-hoofdbestuur het ontgelden. In deze bijdrage wil ik ingaan op een aantal argumenten van de voorstanders van samenwerking in deze gemeenten en aangeven waarom het SGP-hoofdbestuur steun verdient.
Inconsequent
Als je jaren als raadslid een bijdrage hebt kunnen leveren aan het besturen van je gemeente, is het teleurstellend te moeten constateren dat daar een einde aan komt. Dat is begrijpelijk.
Als je vervolgens het besluit inconsequent en onbegrijpelijk noemt, vind ik dat merkwaardig. De lijn van de SGP is al sinds haar oprichting duidelijk, wanneer het gaat om de positie van de vrouw in de politiek. Die lijn moet in de huidige discussie het uitgangspunt zijn.
Een gezamenlijke lijst zal door de SGP-kiesvereniging en ChristenUniekiesvereniging goedgekeurd moeten worden. Je móét je dus uitspreken over de ChristenUniekandidaten. Dat heeft niets te maken met het je nodeloos bemoeien met andermans kandidaten. Nee, je goedkeuring wordt gevraagd!
Als SGP neem je dus de volle verantwoordelijkheid voor de gezamenlijke lijst. Ook voor een vrouw op een verkiesbare plaats. Dat is in strijd met het partijstandpunt. Als je daarmee instemt, zeg je eigenlijk: wij willen geen vrouw op de lijst, maar omdat ze lid is van een andere partij keuren we het toch goed.
Dat doet me denken aan mensen die zeggen tegen televisiebezit te zijn, maar die wel zo veel mogelijk bij de buren gaan kijken. Dat is pas inconsequent!
Het hoofdbestuur wil een uitzondering maken voor tussentijdse opvolging door een vrouw. Als een ontstane vacature door de ChristenUnie ingevuld wordt door een vrouw, hoeft de samenwerking niet verbroken te worden. De betrokkenen willen deze uitzondering tot regel verheffen.
Het is zwak om deze uitzonderingsregel te gebruiken om het hoofdbestuur inconsequentie te verwijten. De vergelijking gaat ook mank. In zo’n geval heb je als SGP niet rechtstreeks ingestemd met een vrouw op een verkiesbare plaats.
Beginsel
Het vrouwenstandpunt is een beginsel geworden, luidde een ander kritiekpunt. Als SGP willen we een partij zijn die de Bijbel als uitgangspunt neemt. Het huidige standpunt van de SGP is dat op grond van Gods Woord de vrouw het regeerambt niet toekomt. Op basis van de huidige partijlijn is het een beginsel. Het is geen beginsel geworden, het was dit altijd al.
In alle kritiek klinkt ook door dat we de omstandigheden zwaarder moeten laten wegen dan ons principiële standpunt. Natuurlijk is het zo dat er SGP-zetels verloren gaan door dit verbod. (Het is beter om te spreken van een gébod om het partijstandpunt te volgen.) Maar wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. Wanneer je als partij met je eigen principes gaat sjoemelen, ben je niet meer geloofwaardig.
Er zijn wel meer standpunten die de SGP zetels kosten. Laten SGP’ers hun eigen standpunten bepalen los van eventuele consequenties op de verkiezingsuitslag. De SGP is een beginselpartij met een praktische inslag. Het moet geen praktische partij worden met een beginsel als het zo uitkomt.
Discussie zuiver
Laten we deze discussie ook loskoppelen van de interne discussie binnen de SGP over de positie van de vrouw. Een aantal betrokkenen geeft aan voorstander te zijn van het passieve kiesrecht voor vrouwen. Daar zit mijns inziens de kern van hun kritiek. Van daaruit is hun frustratie wel te begrijpen.
Maar laten SGP’ers de discussie zuiver houden en de beslissing van het hoofdbestuur toetsen aan het huidige officiële SGP-standpunt omtrent de participatie van de vrouw in de politiek. In de gegeven omstandigheden is de genomen beslissing van het hoofdbestuur de enige juiste. Het hoofdbestuur verdient daarom steun voor haar genomen besluit.
De auteur is raadslid voor de SGP in de gemeente Nederlek.
