Verbod pedopartij

Maar bizar blijft het wel. Om het eens enigszins onparlementair te zeggen: het is van de gekke dat een partij die pleit voor legalisering van pedofilie in ons beschaafde land een schijn van kans krijgt. Volstrekt onbegrijpelijk is het daarom dat het openbaar ministerie werkeloos blijft toekijken.

De naam van de partij, die overigens van de rechter moet veranderen, is veelbelovend: Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (PNVD). De ideeën van de oprichters zijn dat zeker niet. De PNVD wil bijvoorbeeld dat pornofilms overdag mogen worden uitgezonden, dat iedereen naakt mag rondlopen, dat het huwelijk verdwijnt en, als klap op de vuurpijl, dat seks tussen volwassenen en kinderen boven de twaalf jaar is toegestaan. Ze is nog wel zo ’netjes’ dat ze niet voor de troepen uit wil lopen. Langs de weg van democratische besluitvorming moet een seksuele vrijstaat gerealiseerd worden die herinnert aan samenlevingen uit de oudheid waarin schandknapen een gerespecteerde plaats hadden.

Het valt niet te verwachten dat voor de programmapunten van de PNVD snel een Kamermeerderheid is te vinden. Daarvoor stuiten sommige ideeën te veel tegen de borst.

Toch is daarmee niet alles gezegd. Het feit dat mensen zich niet schamen om openlijk legalisering van porno en kinderseks te bepleiten, zegt veel over het geestelijk klimaat van onze samenleving. Kennelijk bestaat daar ruimte voor. Weliswaar vindt blijkens een peiling driekwart van de Nederlanders de PNVD ontoelaatbaar, maar van een massaal protest is geen sprake. Kennelijk shockeert het fenomeen de bevolking onvoldoende. Dat zou wel eens het resultaat kunnen zijn van een jarenlange afbraak van alle taboes op het gebied van seksuele moraal.

Wat de pedopartij wil, is regelrecht bedreigend voor kinderen die in hun jeugd moeten kunnen rekenen op bescherming. Dat schild is nu in gevaar. Daarbij moeten kinderen soms ook tegen zichzelf worden beschermd. Zij zijn te jong om de consequenties van hun gedrag te overzien. Het argument van de PNVD dat kinderen soms best bereid zijn tot seksuele omgang met ouderen, is daarom niet valide.

Wanneer de PNVD slechts een millimeter ruimte wordt geboden, welk recht heeft een samenleving dan nog zich op te winden over pedoaffaires? Waarom zou een overheid dan nog een campagne voeren voor herstel van waarden en normen? Haar pleidooi voor restauratie van burgerlijk fatsoen verliest zo zijn geloofwaardigheid.

De uitspraak van de rechter, gisteren, maakt voor de PNVD de weg vrij om de registratie voor de komende verkiezingen voor te bereiden. Voor het zover komt, zou het OM in moeten grijpen. Dat is in staat om na te gaan in hoeverre er sprake is van strafbare feiten.

In sommige gevallen valt daar ook het uitdragen van bepaalde gedachten onder. De rechter weegt daarbij mee in welke mate er sprake is van ontwrichting van de samenleving. Dat is in dit geval zeker zo. Want elk kind dat gevaar loopt, is er een te veel.