Ondanks het feit dat de ChristenUnie in het kabinet een onmisbare positie inneemt -met wie moeten CDA en PvdA anders regeren?- hoor ik weinig over realisering van de uitgangspunten die door de ChristenUnie zijn vastgesteld. Laten we ons inpakken door het CDA en de PvdA? Ik vrees van wel.
Neem nu de emancipatienota die het kabinet onlangs heeft vastgesteld. Als het kabinet schrijft dat de arbeidsparticipatie van vrouwen omhoog moet, dan is dat toch regelrecht in strijd met het door de ChristenUnie vastgestelde beleidsprogram? Waar hebben we nu een Minister voor Jeugd en Gezin voor? Mogen de ouders zelf niet bepalen wie voor het gezin zorgt, nog afgezien van de vraag of het verstandig is als een jonge moeder gaat werken. De band moeder-kind is van levensbelang. Laten pedagogen en psychologen daar maar eens een onderzoek naar instellen!
Maar dat is niet het enige. Hebben onze bewindslieden zitten slapen toen de afschaffingsperiode van de heffingskorting werd teruggebracht van 20 naar 15 jaar? Al weer een verslechtering voor die gezinnen die kiezen voor één kostwinner. De staat zal wel bepalen hoe wij moeten leven en werken (en slapen?). Ik weet, het klinkt cynisch, maar ik vind het dan ook dieptreurig dat ik zo weinig terugzie van de CU-uitgangspunten.
Klare taal
En dan het laatste, maar beslist niet het minst belangrijke, onderwerp dat dezer dagen in de pers naar voren werd gebracht, zulks naar aanleiding van het door een CU-raadslid ingediende ontslag in verband met het door die persoon gemelde samenleven met een andere persoon van hetzelfde geslacht. Ik dacht dat wij ten aanzien van het vraagstuk van de homofilie altijd een duidelijk standpunt hadden, namelijk dat het samenleven van man en vrouw uniek is en op de Bijbel (de schepping) is gebaseerd. Natuurlijk is het bekend dat er mensen zijn die zich aangetrokken voelen tot personen van hetzelfde geslacht, maar dat komt door de zondeval en dat is voor die mensen zelf erg genoeg. Wij moeten daar begrip voor hebben en het past ons niet hen te veroordelen. Maar die mensen moeten daar wel tegen strijden, want God vraagt dat van ons. De Bijbel zegt ons heel duidelijk dat het samenleven van personen van hetzelfde geslacht (in seksueel opzicht) in Gods ogen een gruwel is. Die klare taal moeten we als christelijke partij wel blijven spreken!
En dan kan ik beslist niet uit de voeten met het artikel in de pers van de voorzitter van de ChristenUnie, waarin hij zegt dat daarover binnen de kerken en dus ook in de ChristenUnie verschillend wordt gedacht.
Moet ik zo langzamerhand tot de conclusie komen dat de ChristenUnie een steeds pragmatischer standpunt inneemt en zich niet meer laat leiden door Gods Woord? Ik hoop het niet, want de partij is mij lief, maar als er geen ander geluid van de ChristenUnie komt, zal ik misschien -ondanks bezwaren- SGP moeten stemmen.
De auteur was hoofdbestuurslid van de RPF en voorzitter van de RPF/GPV-fractie in de Provinciale Staten van Zuid-Holland.
