Amnesty International is sterk bevooroordeeld naar Israël toe, betoogt Harry Kney-Tal in reactie op het interview met onderzoekster Donatella Rovera van de mensenrechtenorganisatie (RD van zaterdag).
Het interview met Donatella Rovera illustreert de diepe vijandigheid tegenover Israël waarvan het DNA van Amnesty International, een organisatie die het zich juist ten doel stelt te vechten voor de mensenrechten en een eerlijke rechtsgang, doorwrongen is.
In plaats van balans en eerlijkheid verraden de antwoorden van de geïnterviewde een duidelijke voorkeur voor de uitleg van Hamas. Rovera negeert de context van de operatie ronduit (bijvoorbeeld de acht jaar van willekeurige raketaanvallen op Israëlische burgers), maar dat is niets nieuws. Toen de operatie in Gaza nog maar nauwelijks voorbij was concludeerde zij al –na een door Hamas gesponsorde reis naar Gaza begin februari– dat Israël verantwoordelijk moest worden gehouden voor oorlogsmisdaden.
Net als het rapport onderbelicht en bagatelliseert Rovera’s eigen onderzoek de criminaliteit van het Hamasregime, dat vanuit dichtbevolkte gebieden opereert en zich verschuilt achter burgers in overduidelijke schending van het oorlogsrecht. Rovera doet Israëls argumenten af als propaganda, terwijl ze op goed geloof de getuigenissen van voorgeselecteerde Palestijnse ooggetuigen accepteert.
Ze toont ook geen enkele bereidheid om het onderzoek naar andere bronnen uit te breiden, zoals het 160 pagina’s tellende Israëlische rapport over de operatie in Gaza dat sinds half augustus voor het publiek toegankelijk is. Ik denk dat Rovera, zoals zo veel experts op het gebied van internationaal recht, zich niet door feiten wil laten misleiden.
Het verwerpen van Israël, door aan het land andere eisen te stallen dan aan andere democratische naties die verwikkeld zijn in een asymmetrisch gewapend conflict, tekent de mode van de dag. Het is verdrietig, maar het afranselen van Israël is tot de religie van vele internationale juristen verworden.
Gekaapt
Het Goldstonepanel ontving een bevooroordeeld mandaat van de niet-democratische meerderheid die de Mensenrechtenraad heeft gekaapt. Het rapport voldoet daarom ook volledig aan de verwachtingen van hen die dat eenzijdige mandaat schreven, zoals Cuba en Saudi-Arabië.
Israël is in Gaza ten strijde getrokken om een dreiging weg te nemen voor honderdduizenden burgers. Dat was legitieme zelfverdediging. In oorlogen sterven mensen en Israël betuigt spijt voor deze verliezen. Maar om te zeggen dat Israël burgers opzettelijk tot doel maakte gaat voorbij aan het feit dat de meeste slachtoffers Hamasstrijders waren.
Israël zal de onderzoeken naar het eigen optreden doorzetten en zal hen die daarbij schuldig worden bevonden berechten, ongeacht de woekering van bevooroordeelde rapporten. Ik betwijfel of het Goldstonerapport en Rovera’s aanmoedigingen vanaf de zijlijn zullen worden herinnerd als bijdragen aan gerechtigheid en vrede in het Midden-Oosten.
De auteur is ambassadeur van Israël in Nederland.
