KAMPEN – Kampen is Oranjegezind. Overal wappert fier de vaderlandse driekleur en de winkelstraat kleurt oranje. Toch is het afschuwelijke incident in Apeldoorn deze middag absoluut niet het gesprek van de dag. Het drama lijkt de Kampenaren voorbij te gaan.
Vrolijk rennen de kinderen in het centrum van de stad naar het poppentheater De Kleine Zon. In een mum van tijd zitten de banken vol met geschminkte jongens en meisjes. Ook de terrasjes in de binnenstad doen goede zaken. „’t Is wel shockerend”, reageert Sanne. De scholiere helpt vandaag de Kamper Oranjevereniging en mag achter een van de vele kraampjes in het centrum staan. „Ik schrok wel toen ik het vanmiddag hoorde. Mijn vriend vertelde het.”
Ze heeft nog niet van de Oranjevereniging gehoord of er wijzigingen in het programma komen. „Voor mij hoeft dat niet, hoor. Anders wordt iedereen er de dupe van. Dat hoeft toch ook niet? Maar ’t is wel erg wat er is gebeurd.”
Bij de honderden mensen die deze middag door het centrum lopen, zijn ook de families Van Bruchem uit Geldermalsen en Brand uit Kampen. De ogen worden als theeschoteltjes wanneer ze horen wat er in Apeldoorn aan de hand is. Snel pakt er eentje zijn Blackberry om het nieuws te bekijken. „Ongelofelijk. Koninginnedag zal hierdoor wel van karakter veranderen.”
Het gezin uit Geldermalsen verdringt zich om het mobieltje. „Twee doden. En dat hier maar veertig kilometer vandaan?”, zegt de vrouw uit Geldermalsen ontzet tegen haar man. „Maar wie doet nu zoiets?” vraagt een van de kinderen zich geschokt af. „Dan ben je écht niet goed wijs.”
De Blackberry brengt ondertussen nog meer onheilsboodschappen: „De Mexicaanse griep is ook in ons land vastgesteld.” „Soms kun je het beter allemaal maar niet weten”, reageert er eentje. „Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart.”
Ondertussen blazen de mannen van De Toetebolten hun wangen bol. Drama of geen drama, in Kampen krijgen de mensen deze middag live muziek op de terrasjes. „Geen commentaar”, lacht een man van stichting De Zonnebloem die een in het oranje uitgedoste vrouw in een rolstoel duwt. „Je gaat maar naar mijn persvoorlichter.” Vrolijk lachend trekt het gezelschap verder. Zouden ze het al weten?
”Heerlijk Oranjegebak”, meldt een bord voor een lunchroom. Alle stoelen zijn al bezet. Het is heerlijk in het zonnetje. De gesprekken aan de tafeltjes gaan overal over, maar niet over het trieste nieuws uit Apeldoorn.
Vlak achter het stadhuis van de Overijsselse gemeente is een menwedstrijd aan de gang. Een vrouw kijkt met twee jonge kinderen vol ontzag naar de prestaties van de paarden. Of ze al iets heeft vernomen uit het Apeldoornse? „Ik heb het inderdaad gehoord”, reageert ze verlegen. „Het is vreselijk.” Half verontschuldigend: „Ik had aan de kinderen beloofd hier te gaan kijken, dus dan kun je het niet maken om dat niet te doen. Ik heb het wel tegen de kinderen verteld wat er aan de hand is, maar ik geloof niet dat het ze echt wat zegt.”
Twee vrijwilligers van menvereniging De Kroonmenners proberen het geheel in goede banen te leiden. Ook zij hebben al wel gehoord dat in Apeldoorn iets vreselijks is gebeurd. Ze weten ook dat de festiviteiten in grote delen van het land zijn afgelast. „Terecht. Al merken wij er hier niet veel van dat er iets is gebeurd. Volgens ons weten veel mensen het absoluut nog niet. Zelf hoorden wij het van voorbijgangers, maar de details weten wij ook nog niet. Maar dat komt vanavond wel.”
Een van de toeschouwers mengt zich ook in het gesprek. De drie zijn het er over eens dat de menwedstrijd gewoon kan doorgaan. „Daar gaat het bestuur ook over”, vindt een van de vrijwilligers. De toeschouwer: „Maar dit is ook geen feest, maar hier moeten er bepaalde prestaties worden geleverd. Dat vind ik toch wel heel wat anders.”
Toch zeggen de drie de gebeurtenissen afschuwelijk te vinden. „Dit is zeer schandalig, wat er is gebeurd”, zegt er een. De anderen knikken. „Ik dacht gelijk: Koninginnedag is voorbij. Dit heeft gevolgen voor de toekomst. We gaan Koninginnedag niet meer vieren zoals we dat altijd deden. Het was supermooi, maar het is nu voorbij.” De vrijwilliger van de menvereniging vindt het verschrikkelijk: „Het was altijd supermooi. We waren misschien wel toonaangevend voor andere landen. Maar dat is nu voorbij. En dat door één zo’n gek.”
Een man komt aangereden in een elektrisch karretje. „Het is gelukkig geen allochtoon”, zegt hij direct. „Anders stond de verkiezingsuitslag nu al vast.”
