Hoe hoog is het ziekteverzuim op uw werk en op jouw afdeling? Is het lager dan vóór de economische crisis? Dat zou kunnen.
Onlangs hoorde ik een verhaal dat me niet loslaat. Een vrouw vertelde dat het ziekteverzuim op haar afdeling hoog was. Het bedrijf had daarop maatregelen genomen. De afdeling zou een leuke gezamenlijke bonus krijgen als het ziekteverzuim naar beneden ging.
Bonus
En het ziekteverzuim daalde. Het kon dus blijkbaar anders. Soms is rond ziekmelden in een afdeling of bedrijf een mentaliteitsverandering nodig. Tegelijk hoorde ik dat de ingrepen niet tot een vervelende sfeer hadden geleid. Collega’s waren nu meer op elkaar betrokken. Als werknemer dacht je nu zeker nog een keer na voor je je ziek meldde. Moest het toch, dan informeerden collega’s naar je en stimuleerden om weer aan het werk te gaan. De toegezegde bonus had geleid tot meer aandacht voor elkaar. Misschien is een bonus dan toch ergens goed voor. Waar verlangen naar wat geld niet toe kan leiden.
Hoe zit het met ziekmelden onder de lezers van deze krant? Recent hoorde ik nog iemand op de radio zeggen: „Ik denk ook wel eens aan mezelf en niet aan de directeur. Dan pak ik gewoon een vrije dag en meld me ziek.”
Er spelen rond ziekte allerlei factoren. Hoge werkdruk of saai, eentonig werk of beroerde werkomstandigheden kunnen ziekteverzuim in de hand werken. Bedrijven moeten hierin kritisch zijn richting zichzelf.
Maandag
Er is ook de kant van de werknemers. Heel wat bedrijven schijnen op maandag te merken dat personeelsleden in het weekend en op zondag zich hebben uitgeleefd. Vandaag de dag, nu nogal eens beide ouders werken, is de kans bij werkende ouders op ziekmelden groter. Niet iedereen heeft de zaken zo geregeld dat bij ziekte van de kinderen ouders geen vrij moeten nemen. Collega’s zonder kinderen vangen dan nog wel eens de klappen op. Of leerlingen op scholen zijn bij lesuitval de dupe, al rekenen zij zich rijk met een vrij uur.
Mooi in het verhaal dat ik hoorde was de onderlinge aandacht en het elkaar stimuleren om aan het werk te gaan. Daartegenover ken ik een situatie dat iemand met een zieke partner toch moeite doet om aan het werk te blijven. Ze heeft het verlangen de baan te behouden en in deze moeilijke tijden in het werk wat afleiding te vinden. Komt ze daar, dan zeggen collega’s: „Ik snap niet dat jij werkt en moet werken.” Ze moet dan ook nog eens uitleggen waarom ze wel iedere keer naar kantoor komt. Dat helpt haar niet om toch aan het werk te blijven.
Gebrokenheid
De bonus voor de afdeling kan, ik besef het, nadelig uitpakken voor de werknemer die met een zwakke gezondheid tobt of ernstig ziek is. Je hoopt dat er ook dan bij de afdeling en het hele bedrijf begrip en geduld is. Dat er betrokkenheid van het bedrijf richting de werknemer blijft en andersom.
Wat merken we ook in dit alles de gebrokenheid sinds de zondeval en door de zonde. Gelukkig weet ik van Hem, Die juist door onze ziekten te dragen, het zwaarste werk heeft gedaan en nog wel in de bitterste omstandigheden. Zijn Geest in ons wil ons leren om op een goede manier met ziekmelden en met zieke collega’s om te gaan.
De auteur is hervormd predikant te IJsselstein.
Reageren aan scribent? nietbijbroodalleen@refdag.nl.
