WASHINGTON - Paul Barrow in Newark (New Jersey) raakte enkele weken geleden door bezuinigingen zijn baan als onderhoudsmonteur bij een grote winkelketen kwijt.
„Ik help nu een bevriende boekhandelaar verhuizen”, zegt Barrow. „Die kon de huur niet meer opbrengen en gaat met z’n handel naar een goedkoper pand. Mijn vrouw werkt nog wel, maar het is krap geworden. We letten nu op de kleintjes en gaan bijvoorbeeld niet meer uit eten.”
Barrow is met zijn vrouw op zoek naar een goedkoper appartement, maar moet dan eerst zijn huidige onderkomen onderverhuren totdat het huurcontract afloopt. „Dat duurt nog bijna twee jaar en er komt nauwelijks iemand kijken. Ik ben bang dat we er niet voortijdig van afkunnen, waardoor wij met te hoge lasten blijven zitten”, aldus Barrow. Hij is een van miljoenen Amerikanen die de broekriem moeten aanhalen in deze krappe tijden, en dat is voor velen van hen een nieuwe ervaring.
„Ik werk op de administratie van een groot ziekenhuis aan de rand van New York”, zegt Lisa Bunt. „De benzine is te duur geworden om elke dag nog met de auto naar mijn werk te rijden, dus fiets ik twee à drie keer per week. En nu de winter er aankomt, zal ik straks meer met het openbaar vervoer reizen. Bij het doen van mijn dagelijkse boodschappen let ik nu veel meer op aanbiedingen. Ik betaal contant, want ik probeer van mijn creditcards af te komen.”
Zij is blijkbaar niet de enige. Volgens de Federal Reserve (Fed) is de opname van consumptief krediet in de VS in augustus met 3,7 procent gedaald. „Dat lijkt misschien niet veel, maar het is wel de eerste keer in tien jaar dat mensen hun creditcards en andere vormen van consumptief krediet minder gebruiken. „Dat is beslist opmerkelijk”, zegt econoom Mark Zandi van het financieel instituut Moody’s Economy.
De 72-jarige Tom Grady uit Macon (Georgia) merkt elke dag hoe de tijden zijn veranderd. „Ik ben gepensioneerd; ik was vroeger vertegenwoordiger bij een glashandel. Mijn vrouw en ik hebben allebei een pensioen, dus wij mogen niet klagen. Maar veel mensen gaat het minder goed. Ik merk dat, want om wat om handen te hebben, help ik bij een grote supermarkt. Soms bedien ik de kassa, maar meestal help ik mensen met het inpakken van boodschappen en breng ik, indien gewenst, de aankopen naar de auto.
De gesprekken gingen vroeger altijd over het weer. Maar dat is nu anders. Eerst begonnen klanten te klagen over de stijgende benzineprijzen, vervolgens over die van voedsel en nu over de hele economie. Mensen maken zich echt zorgen, dat is duidelijk”, aldus Grady. Zijn stadgenote Susan Murrow vindt dat niet zo verkeerd. „Iedereen heeft jaren boven zijn stand geleefd en nu moeten wij zuiniger aandoen. Maar dat is vaak ook gezonder. Bijvoorbeeld als we meer gaan lopen en fietsen en minder consumeren. Zo leefden onze voorouders ook en ik geloof niet dat het slecht is om daar een voorbeeld aan te nemen”, aldus Murrow.
Dit is het vijfde deel in een serie. Morgen: Italië.
