De nieuwe plannen betekenen een belangrijke wijziging in de crisisaanpak van de Amerikaanse overheid. Washington volgt hiermee het voorbeeld dat Europa eerder gaf.
Paulsons plan is niet vrijwillig. De banken worden gedwongen geld te aanvaarden in ruil voor onder meer aandelen. Door de investering kan de regering strenger toezicht uitoefenen op het reilen en zeilen van de belangrijkste financiële instituten. De 250 miljard dollar moet komen uit een reddingsfonds van ruim 800 miljard dollar waaraan het parlement onlangs zijn goedkeuring gaf.
Verschillende economen in de VS reageerden positief op het plan, hoewel er ook vraagtekens zijn. „Wat zijn de voorwaardenvoor die investering en hoe denkt Washington deze investering weer terug te krijgen?” vroeg Adam Posen van het Peterson Institute for Economic Studies in Washington zich af. Washington vermijdt zorgvuldighet woord ”nationalisatie”.
„Nationalisatie is hier een vies woord, maar zo’n massale overheidsbemoeienis komt vakervoor dan menig politicus zou willen”, aldus Richard Sylla, economisch historicus van de universiteit van New York. „Na de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw investeerde Washington in 6000 banken. Dat gebeurde opnieuw tijdens de crisisrond de spaarbanken in de jaren tachtig. En er zijn nationalisaties geweest in oorlogstijd van bijvoorbeeld de staalindustrie en de transportsector.”
Wall Street en de beurzen wereldwijd reageerden maandag positief op de maatregelen van Europa en Washington. Paul Krugman, de kersverse Nobelprijswinnaarvoor de economie, denkt echter niet dat het plan verder afglijden in een wereldwijdecrisis kan voorkomen.
Desondanks was Krugman positief over de Europese en Amerikaanse maatregelen. Wel leverde hij kritiek op het feit dat Washington nog steeds niets doet aan de oorzaak van de crisis. „Die ligt in de zwakke hypotheken die leiden tot gedwongen verkopen.”