LYON - Twee dames van middelbare leeftijd kunnen er wel om lachen. Crisis? Ze komen net uit de Galeries Lafayette en kijken nog maar net boven hun tassen uit. Eén ding weten ze zeker. „Wat er nu gebeurt, is niet van vandaag, hoor meneer. Wij zitten al een hele tijd in de problemen.”
Terwijl in de hoofdstad de verkoop van geldkluizen een flinke vlucht heeft genomen en her en der de goede raad opduikt om „voor de zekerheid” een aantal gouden napoleons -zoiets als in Nederland gouden tientjes- aan te schaffen, nemen Fransen in Lyon het voorlopig allemaal voor lief. Onder de jarenzeventigkoepel van winkelgalerij La Part-Dieu glijden roltrappen vol tassen af en aan. Voor een leek die niet dagelijks in een winkelcentrum komt, is er ogenschijnlijk niks aan de hand.
Zo lijkt dat inderdaad, zegt Alex Pinede (40). „De wereld ligt op zijn gat en het gaat hier allemaal gewoon door. Mij zal het persoonlijk niet raken, ik heb geen aandelen en geen eigen huis, maar ik hoop wel dat ze die bankdirecteuren goed aanpakken. Eigenlijk vind ik het belachelijk dat we de banken moeten helpen.”
Voor de glinsterende etalages van een juwelierszaak staat een groepje studenten. Ze zien er erg netjes uit. Dure brillen, glimmende schoenen. Hamid (21) stoot een jaargenoot aan. „Die crisis is toch in Amerika?” Gelach. „Nee, geen flauw idee of we er iets van gaan merken. Ik woon sowieso nog thuis. Mijn ouders betalen eigenlijk alles.”
De twee medewerkers van de winkel van France Telecom kijken niet op of om. Ze zitten tegenover elkaar achter een laptop en zijn druk aan het gamen. „Je kunt het wel degelijk merken”, zegt Patrick (26). „Sinds maandag is het opvallend rustig hier op de galerij.” Dan gaat even zijn hoofd omhoog. Met een korte blik neemt hij het winkelend publiek op. „Het is vooral etalage kijken, als ik het zo zie, een groot verschil met enkele maanden geleden.”
Patrick maakt zich nog niet druk over de gevolgen van de financiële crisis. „Dat komt volgend jaar pas, let maar op. Dan gaan wij, de werknemers, voor deze crisis betalen.”
Een paar winkels verderop heeft het reisbureau van de Club Med een aantal verre reizen in de aanbieding. Bijna 1400 euro voor een reis naar de Bahama’s. Wie het kapitalisme even echt moe is, boekt voor bijna 1700 euro een vlucht naar Cuba. Een retourticket, dat wel.
En waar gaat de reis naartoe? „Tunesië. Nee, dat is niet ver, maar dat heeft niks met de crisis te maken”, zegt een vrouw, terwijl ze deur uitloopt. „We bezuinigen op alles, behalve op reizen.”
„Het gaat al een tijd een stuk minder met de reisbranche”, vertelt Delphine vanachter haar bureau. „Die mevrouw die hier net was, neemt dan wel een hoop catalogi mee, maar dat zegt niks. In deze tijd van het jaar boeken mensen vaak al voor vliegreizen in de kerstvakantie, maar tot nu toe heb ik nog geen stoel verkocht. Misschien zijn ze aan het plaatjes kijken en een beetje aan het dromen op de bank?”
Dit is het tweede deel in een serie. Woensdag: China.
