Na het optimisme van de ochtend waren de verwachtingen hooggespannen voor de bijeenkomst in het Witte Huis die was belegd op verzoek van Republikeins presidentskandidaat John McCain. President Bush pleitte daar voor goedkeuring van zijn plan, „omdat de zaak (de economie, red.) anders wel eens volledig kan vastlopen.”
Democratisch presidentskandidaat Barack Obama voelde minister van Financiën Henry Paulson tijdens dit beraad uitgebreid aan de tand over de consequenties van het reddingsplan. Volgens deelnemers deed McCain nauwelijks z’n mond open. Zijn partijgenoot John Boehner, Republikeins fractievoorzitter in het Huis van Afgevaardigden, liet echter tot veler verrassing weten dat zijn fractie niet akkoord ging met het compromis dat ’s ochtends was gepresenteerd.
Democratisch voorzitter Chris Dodd van de bankcommissie van de Senaat was furieus. „Dit is politiek gechicaneer om McCain de kans te geven om zich straks te presenteren als redder van het reddingsplan”, aldus Dodd.
Het compromis dat donderdagmorgen werd gepresenteerd bevatte belangrijke concessies van de regering. De beoogde 700 miljard dollar zou in delen betaald worden, zodat het parlement zou kunnen zien of het plan werkte of niet. Men was akkoord over een strikt toezicht en beperking van de salarissen van de topmanagers van banken die van het plan gebruik willen maken.
De overheid zou aandelen kopen in de bedrijven die hulp kregen, zodat de opbrengst van die aandelen te zijner tijd –via fiscale maatregelen– ten goede zou komen aan de belastingbetaler die de miljarden moet ophoesten. De immuniteit voor eventuele claims die minister Paulson had geëist werd geschrapt.