07-05-2009 08:44
| De crisis vraagt maatregelen van bedrijven. Deel 7: Tijd voor ingrijpen. Jan Visser
Besparen is juist nu actueel voor een onderneming. Ruim 90 procent van de bedrijven is bezig met het terugbrengen van kosten, aldus advies- en accountantskantoor KPMG.
De meest toegepaste maatregel is het verminderen van het aantal managementlagen en werknemers. Door snel verdampende bedrijfsresultaten krijgt het terugdringen van loonkosten hoge prioriteit.
Echter, Nederlandse werkgevers snijden minder (snel) in hun personeelsbestand vergeleken met het Europees gemiddelde, meldt onderzoeksbureau Hay Group. Hoe werkt de survival of the fittest hier? Kan er ook verkeerd gesaneerd worden? Waarom is een forse groep Nederlandse werkgevers zo zuinig op het personeel?
Kwetsbare bedrijven zijn al omgevallen of staan op het punt ten onder te gaan. Zonder te willen generaliseren: dit soort bedrijven wordt vaak getypeerd door inefficiënte processen, weinig innovatieve ontwikkelingen en een matige klantentevredenheid. Voeg daarbij een moeizaam functionerende interne organisatie, lange debiteurentermijnen, uitlopende planningen en het beeld is nagenoeg compleet. Het zijn vaak organisaties waar de bedrijfsrisico’s niet of onvoldoende in kaart werden gebracht. Door de recessie kan paniek vat krijgen op managers. „Strategie is voor later, kostenbesparing voor nu.” Overleven en het mes zetten in het personeelsbestand lijkt voor hen dé oplossing.
Het is juist nu ongewenst dat organisaties ”out of control” zijn en geld verliezen aan fouten, mismanagement, gebrek aan kwaliteit en verkeerde beleidsinformatie. Om een onderneming door de recessie te loodsen, is overzicht noodzakelijk. Dan blijven er kansen voor bedrijven waar de klant aandacht krijgt, de medewerkers ervoor gaan en er (nog) redelijke financiële reserves aanwezig zijn. Ook als het bedrijfsresultaat krimpt.
Bij een fors percentage werkgevers is er zorg over het behoud van (talentvolle) medewerkers met belangrijke ‘kritische’ vaardigheden en motivatie. Het gaat hen niet alleen om wat ze moeten doen om de crisis door te komen, maar ook om hoe ze eruit zullen komen. Want: ondeskundige snoeioperaties in het personeel leiden tot een directe terugval in kwaliteit van geleverde diensten en producten.
Deze terugval uit zich in toenemende klachten, herstelkosten en imagoschade.
Een tweede risico dat hiermee samenhangt, is de continuïteit van processen. Gemotiveerde experts zijn vaak de smeerolie in organisatieprocessen. Processen duren opeens langer of vergen veel meer inspanning, waardoor bijvoorbeeld de interne kosten toenemen.
Een ander risico is dat er simpelweg onvoldoende capaciteit overblijft om operaties uit te voeren. Dit type werkgevers durft zeker tijdig in te grijpen, maar dan wel op basis van de juiste informatie over financiën, innovatiekracht, processen, mensen, middelen en systemen, gekoppeld aan de strategie.
Veel ondernemingen vallen namelijk niet om op het diepste punt van een recessie, maar wanneer de economie weer aantrekt.
De organisaties die zich op de nieuwe economische fase strategisch hebben voorbereid, vegen dan met gemak de bedrijven van de markt die verzwakt zijn door uitsluitend kostenreductie en het schrappen van innovatie. Daarnaast, onder een recessie schuilt altijd een structurele verandering van de economie. Reden te meer om juist nu met strategie bezig te zijn.
De auteur is werkzaam bij de RMU als adviseur werkgevers & zelfstandigen. Reageren aan scribent? socialezaken@refdag.nl.
