28-10-2008 08:39
| Mariëlle Oussoren-Buys
AMERSFOORT - Op tafel ligt een wit spuugdoekje met een blauw randje. Erlangs zijn allerlei labels vastgezet. Dit allereerste product van Label-Label was destijds niet bedoeld voor de verkoop, maar als knuffelobject voor het dochtertje van de oprichtster. Inmiddels gaan soortgelijke lapjes vol labeltjes bijna de hele wereld over.
Ze praat aan één stuk door. Vertellen over de geschiedenis van haar geesteskindje Label-Label gaat Jolanda van Kolfschoten gemakkelijk af. In haar Amersfoortse woning -ze werkt vooral vanuit huis- verhaalt de 37-jarige ondernemer over de emigratie van haar gezin naar Duitsland, zomer 2004. Van Kolfschoten, van origine accountant, wil in den vreemde iets omhanden hebben en start een bedrijf.
Zo geeft de verhuizing het laatste zetje tot de start van Label-Label, maar de emigratie is niet de voornaamste reden. „Ik zal de echte aanleiding even pakken”, zegt Van Kolfschoten. Ze komt terug, een wit spuugdoekje in haar handen. De lichtblauwe randen zijn opgeleukt met tal van labels. „M’n oudste dochter zat altijd met labels te knuffelen. Van het boxkleed, van knuffels, van alles.” Een van de oma’s maakt daarom een toepasselijk cadeautje. Ze knipt al haar kleding leeg en naait de labels aan een simpel spuugdoekje. Met succes.
De badstoffen lapjes van Label-Label zijn nu, een paar jaar later, te koop in veel babyzaken. Ook grote jongens als Gardo Babysuperstore en Babypark hebben ze in het assortiment. Bovendien gaan de doekjes de grens over, tot aan Japan toe. Maar de Verenigde Staten komt het merk niet in. Daar is een vergelijkbaar doekje op de markt, dat beschermd is. De komende jaren zoekt Van Kolfschoten vooral naar uitbreiding in Zuid-Europese landen.
De ondernemende dame heeft inmiddels een heel legertje medewerkers om haar heen verzameld. Voor de marketing, de website, het ontwerpen van nieuwe producten, voor het magazijn dat nog in Duitsland is gevestigd. En natuurlijk voor de productie: Bezoekers van een sociale werkplaats doen met name kleine klussen, arbeiders in China nemen de grote naaiopdrachten voor hun rekening. „Ik doe alles wat in mijn vermogen ligt om kinderarbeid te voorkomen”, benadrukt Van Kolfschoten.
Het Label-Labeldoekje is er in meerdere varianten. De ”original”, die als eerste op de markt kwam, ontwierp Van Kolfschoten zelf. Ook bij latere creaties, onder meer een vogel- en een boerderijdoekje en de kleinere speendoekjes, denkt ze mee in het ontwerp. Bij de vogel stellen de verschillende labeltjes pootjes, veren en vleugels van het dier voor. Dit jaar wordt het assortiment uitgebreid met felgekleurde labeldoekjes voorzien van stippenpatroon, net als een bus en een vlinder. Volgend jaar introduceert Label-Label felicitatiekaarten met minilabeldoekjes. Overigens kan het doekje met de standaardmaat van 29,5 bij 29,5 centimeter ook in een envelop - altijd handig als kraamcadeau.
Van de ”original” laat Van Kolfschoten in 2005 aanvankelijk 3000 stuks maken. Ze zijn bedoeld voor de toonaangevende beurs Kind und Jugend in Keulen waar Label-Label in september van dat jaar van start gaat. „De hele wereld kwam daar over me heen”, aldus Van Kolfschoten. „Dat had ik helemaal niet verwacht. Ik was bang dat ik tot m’n tachtigste doekjes als kraamcadeau moest weggeven.”
Echter, voor eind oktober is de voorraad op. Van Kolfschoten wijkt uit naar China voor de eerste grote bestelling. „Een hele container: 32.000 doekjes. Dat was eng. Toen dacht ik dat niet alleen ik, maar de hele familie levenslang labeldoekjes zou meenemen op kraamvisite.”
Van Kolfschoten is beducht voor ijverige huisvrouwen die thuis labels in doekjes naaien en het resultaat via Marktplaats verkopen, zonder het product te laten testen op veiligheid. Die praktijk vormt niet alleen een risico voor de gebruiker, maar ook voor haar eigen handel. „Als er iets met een kind gebeurt door zo’n product, dan heeft het labeldoekje -dus ook dat van Label-Label- het gedaan.”
Verder dan doekjes en labels wil Van Kolfschoten niet gaan. De twee boxkleden die in de collectie zijn opgenomen vormen wat haar betreft de grens. „Zo’n kleed ligt nog in het verlengde van een doekje.” Daarmee maakt ze een andere keus dan concurrent Snoozebaby, die labels op allerhande producten verwerkt.
Ook Prénatal heeft een labeldoekje in de collectie. Weliswaar in een andere vorm dan dat van Label-Label en met andere labeltjes, maar desondanks hebben de twee uitvoeringen veel van elkaar weg. Van Kolfschoten: „Ik probeer het maar als compliment te zien.”
Zie ook: Label-label.com
