In onze gezindte zullen grote persoonlijke verliezen als gevolg van dalende beurskoersen wel iets minder zijn dan daar buiten. Maar banen staan op de tocht, een recessie dreigt, of je zult onvoorzien maar langdurig te maken hebben gekregen met dubbele hypotheeklasten. Goede doelen en andere instellingen die afhankelijk zijn van giften, zullen het merken. Des te belangrijker is het daarom om je als organisatie helder te profileren.
Motto
Opvallend is het motto waarmee deze geldinzamelingsactie zich presenteert. Steeds weer zullen we ermee geconfronteerd worden: ”Draagt elkanders lasten”! En een groot deel van de RD-lezers zal in stilte aanvullen „en vervult alzo de wet van Christus.” Een duidelijk appel dus dat uitgaat! Wie zal het aandurven om dan niet naar z’n computer te lopen om direct geld over te maken, dan wel de acceptgiro in te vullen?! De financiële omstandigheden moeten dan wel echt heel nijpend zijn geworden.
Het mag dan een duidelijk appel zijn en ook een heel goed appel, toch is het wel een opmerkelijk appel in dit verband. Er is sprake van een dubbele boodschap, of van een misplaatste Bijbeltekst. Genoemde tekst uit Galaten 6 heeft namelijk niets te maken met offervaardigheid, of meeleven met christenen aan het andere eind van de wereld. Het gaat daar over een oproep tot verdraagzaamheid ten opzichte van de ander die door onvoorzichtigheid of zwakheid zo heeft gehandeld dat je je daarom aan hem ergert.
Wordt met het motto dan bedoeld dat wij ons misschien ergeren aan christenen ver weg? Christenen elders kunnen er nogal wat andere gebruiken op nahouden die wij in onze gemeenten niet maar zo ingevoerd zouden willen zien. Maar zolang het ver weg blijft, ergeren wij ons toch niet zo snel? Alleen als het dichterbij komt, nemen de bedenkingen toe, die pas tot ergernissen zullen uitgroeien als het heel dichtbij komt, bijvoorbeeld in je eigen kerkelijke gemeente.
Hoe het ook zij, bedoeld of onbedoeld worden we door deze actie opgeroepen tot twee dingen. Enerzijds hen die ver weg zijn financieel te steunen. Anderzijds jegens onze naaste dichtbij verdraagzaam te zijn en te handelen met de geest der zachtmoedigheid. En dat is toch een belangrijke oproep. Hoe hebben we het er in 2008 op dit vlak van afgebracht? Hoe doen we dat onderling, in onze gemeenten en ook over de kerkmuren heen? Zijn we bezig ons te profileren, eventueel ten koste van anderen? Polarisatie en zelfverheffing liggen dan op de loer. Nee, laten dan christelijke bescheidenheid en medelijden ons sieren.
Toch best een mooie actie zo aan het einde van het jaar!
De auteur bekleedt een managementfunctie in een ziekenhuis.
Reageren aan scribent? nietbijbroodalleen@refdag.nl.
