21-10-2008 10:10
| gewijzigd 21-10-2008 10:14
| John Klein
Veel Duitsers zijn beducht hun spaarcenten kwijt te raken, ondanks de garantie van de regering Merkel. In de gelatenheid van de Berlijners klinkt cynisme en verontwaardiging door. „Of ik een maagzweer van de zorgen krijg of niet, ik kan het toch niet veranderen.”
De Alexanderplatz in Berlijn is hét koopcentrum voor de consumenten met een kleine beurs. Hier zijn mensen onderweg tussen metro, nieuwe koophallen, elektronicagiganten, worstjesverkopers en een reusachtig filiaal van de lokale spaarbank. Het plein is te groot om gemoedelijk te zijn, maar een Beierse ”Biergarten” geeft een beetje sfeer. Oktoberfest in Berlijn.
Gert Kolbe geniet op het terras van de behaaglijke najaarszon. Hij glimlacht bij het woord kredietcrisis: „Daar profiteer ik van.” Kolbe is verzekeringsmakelaar en ’doet’ onder andere in door de staat gesubsidieerde pensioenregelingen. „Daar zit niet veel rente op, maar de mensen willen nu vooral zekerheid”, zegt hij.
Dat zijn eigen beleggingsfondsen zijn ingestort, doet hem weinig. „De golfbeweging van de koersen zit nu in een diep dal, maar dat herstelt zich wel weer”, zegt de veertiger, als een van de weinigen hier in maatkostuum.
Marga (65) zit voor haar zoon achter de kassa van een kindertreintje, direct naast het terras. Ze heeft getwijfeld of ze haar levenszekering zou opnemen. „Maar in een tijdschrift stond dat het beter was om dat niet te doen.” Ze voelt zich slachtoffer van de crisis en foetert over bankmanagers „waar niks tegen gedaan wordt.” Over de spaargeldgarantie die de regering Merkel heeft afgegeven, heeft de gepensioneerde kermisvrouw haar twijfels. „Alleen mijn hoofdkussen is veilig”, zegt ze met een sarcastische stem.
De meeste Berlijners die de tijd nemen voor een praatje verwachten dat de zware tijden nog moeten komen. Hier in het arme oostelijke stadsdeel zijn er niet veel die zich vertild hebben aan speculeren. Hannes Meier (47) uit Blankenfelde werkt in de bouw. Hij wacht bij de wereldklok op een paar vrienden.
„De consequenties zullen we volgend jaar merken, wanneer banken geen kredieten meer verschaffen”, denkt Meier. „Sinds een paar jaar ging het weer beter in de bouw, maar ik ben pessimistisch.”
Volgens een enquête van het weekblad Der Spiegel denkt twee derde van de Duitse bevolking dat Merkels garantie dat het spaargeld veilig is, niet meer opgaat als de situatie verslechtert. Minder dan een derde zegt haar te geloven.
Alhoewel het geld bij de banken in Duitsland door allerlei regelingen redelijk veilig staat, hebben veel mensen hun geld naar een van de regionale spaarbanken overgeboekt. Meer dan 1 miljard euro konden die al bijschrijven de laatste dagen. De spaarbanken zijn als publiekrechtelijke banken niet direct op winst georiënteerd, en kunnen praktisch niet failliet gaan.
De 50-jarige Sigi hoont de crisis weg. „We moeten ophouden in een virtuele wereld te leven”, zegt de architect, die bij de wereldklok op zijn zoon wacht. „Mensen zouden weer met iets tastbaars hun geld moeten verdienen.”
Dit is het achtste deel in een serie. Morgen: Indonesië.
