De Democratische leiding van het Huis van Afgevaardigden wil het akkoord zo snel mogelijk op de agenda zetten en goedkeuren. Maar daarmee is het nog geen gedane zaak, want de Senaat moet ook nog akkoord gaan. Daar hebben sommige Democraten bezwaren tegen het plan, omdat het de allerarmsten buiten beschouwing laat.
Bovendien pleit een aantal senatoren voor grote werkgelegenheidsprojecten. Die zouden snel geïnitieerd kunnen worden, waardoor een aantal werklozen aan inkomen wordt geholpen, waarvan een belangrijk deel vervolgens in de economie terugvloeit.
Niet iedereen is overtuigd van het nut van zo’n economisch reddingspakket. „Economisch is dit complete gekkigheid. Een regering is wel het slechts denkbare instituut om een economie te sturen. Economieën ontwikkelen zich en corrigeren zichzelf als zij uit het spoor dreigen te lopen. Maar regering en parlement beschikken blijkbaar niet over de moed en het geduld om dat proces gewoon z’n gang te laten gaan”, meent econoom David Henderson van het Hoover Instituut van de Stanford universiteit in Californië.
Oud-minister van Financiën Lawrence Summers (onder president Clinton) is het daar niet mee eens. „Naast de recente renteverlaging van de centrale bank (Federal Reserve, red.) is dit een constructieve stap die de nervositeit van de financiële markten neutraliseert. In die zin beschouw ik het voorstel als een succes, ook al gaat het mijns inziens niet ver genoeg”, aldus Summers. Mocht dat nodig zijn, dan moeten er volgens hem „aanvullende stappen worden ondernomen.”