Nigeriaanse vrouwen verkeren in niemandsland

Nigeria wil 10.000 vrouwen tussen de 13 en de 20 jaar terughalen uit Marokko en Libië. Ze waren als sekswerkers onderweg naar Europa, maar zijn gestrand in Marokko en Libië. Probleem is dat niemand de rekening wil betalen. Wie betaalt de vliegkosten van 10.000 prostituees?

De meisjes en jonge vrouwen zouden door mensensmokkelaars met mooie beloftes zijn meegelokt en in Europa gedwongen worden om in de prostitutie te gaan.

Maar ze kwamen er niet. Door betere grenscontroles is het steeds moeilijker om vanuit Noord-Afrika mensen illegaal in Europa te krijgen.

Nigeriaanse politici maken openlijk ruzie over wie de rekening voor de repatriëring van de vrouwen moet betalen. Vertegenwoordiger Abike Dabiri-Erewa van het Nigeriaanse Huis van Afgevaardigden, zeg maar de Nigeriaanse Eerste Kamer, zei deze week tijdens een ontmoeting met gouverneur Adams Ashiomhole van de zuidelijke deelstaat Edo dat het zijn verantwoordelijkheid was om de mensen terug te halen.

Van de 10.000 vrouwen die nu in Marokko en Libië zijn gestrand, zou maar liefst 80 procent afkomstig zijn uit Edo. De gouverneur van Edo vindt echter dat de nationale of de federale regering het geld voor de repatriëring maar moet opbrengen.

Het is nu onduidelijk wie betaalt voor onder andere de huur van vliegtuigen om de vrouwen naar huis te brengen. En dus is het ook nog niet duidelijk of ze überhaupt wel worden teruggehaald naar Nigeria.

Een maand geleden kreeg het lot van de dames voor het eerst aandacht in de Nigeriaanse media, nadat de lokale ontwikkelingsorganisatie Christians Without Borders (Christenen zonder Grenzen) tijdens een conferentie in de hoofdstad Abuja de pijnlijke en onhoudbare situatie bekendmaakte van de gestrande 10.000 sekswerkers.

Nu ze niet naar Europa kunnen, dwingen hun smokkelaars hen om in grote steden van vooral Marokko hun werk doen. De vrouwen worden veelvuldig gearresteerd, maar de politie in Marokko en Libië weet niet goed wat ze met de grote aantallen prostituees aan moet.

Abike heeft telefonisch contact gehad met enkelen van hen. „Ze zeiden dat ze door hun pooiers onmenselijk worden behandeld. Velen zijn zwanger en bevallen in gevangenissen, of in andere opvangcentra waar ze wachten op terugkeer naar Nigeria.”

Het publieke gesteggel wordt breed uitgemeten in de Nigeriaanse pers. Doorgaans heerst er een taboe over de enorme aantallen Nigeriaanse prostituees die over heel de wereld –maar vooral in Europa– veel geld verdienen. Dat verdwijnt grotendeels in de zakken van pooiers en smokkelaars, maar komt ook deels terecht bij familieleden van de prostituees in Nigeria. Die bouwen er huizen van, kopen auto’s of dure kleren, of ze betalen er het schoolgeld van hun andere kinderen mee.

Op papier is de re-integratie van ex-prostituees die door Europese landen naar Nigeria worden teruggestuurd goed geregeld. Van de 3500 slachtoffers van menshandel die sinds 2003 in Nigeria zijn teruggekeerd, zijn er echter slechts 750 met succes gereïntegreerd.

Precieze aantallen over Nigeriaanse prostituees zijn niet beschikbaar, maar reeds in 2001 beweerde de Italiaanse regering dat 10.000 van de 40.000 Nigerianen die in Italië woonden, prostituee waren. In september 2007 meldde directeur Boma Princewill van de universiteit van de Nigeriaanse deelstaat River State dat er in Europa 50.000 Nigeriaanse prostituees actief zouden zijn.

Het begon in Italië. Halverwege de jaren tachtig werkten daar Nigeriaanse vrouwen als seizoenskrachten in de tomatenteelt. Toen het duurder werd om uitsluitend voor seizoenswerk naar Italië te reizen, kozen meer en meer vrouwen voor prostitutie. Begin jaren negentig werd de lucratieve prostitutiemarkt overgenomen door criminele Nigeriaanse bendes die jonge vrouwen met smoezen lokten en hen daarna dwongen om grote ‘schulden’ af te betalen door als prostituee te werken. Vanuit Italië verspreidden de criminele bendes hun werk snel over heel Europa.

De meeste meisjes en jonge vrouwen werken tegenwoordig nog altijd onder erbarmelijke omstandigheden. Velen zijn onder valse voorwendselen naar Europa gelokt en worden door middel van geweld en het gebruik van voodoorituelen onder controle gehouden. Er zijn er echter ook steeds meer die vrijwillig kiezen voor het snelle geld dat hun wordt beloofd.

Volgens Grace Osakue van de Nigeriaanse vrouwenorganisatie Girls Power Initiative heeft werken als prostituee in Europa allang niet meer zo’n slecht imago. „Prostitutie is geen taboe meer, zolang het maar geld oplevert. Als de meiden terugkeren met een heleboel geld, worden ze juist gerespecteerd. Als ze zonder geld terugkeren, worden ze opeens minachtend prostituees genoemd. Dan hebben ze gefaald.”

Verstuur dit artikel naar:
 *
 *
 *
 *
 
Knipsels
    Meer uit deze rubriek