09-04-2009 11:26
| Mr. Richard Donk
NEW YORK – Om de herinnering aan de Nederlandse wortels in de Verenigde Staten levendig te houden, werd in 1885 de Holland Society opgericht. Alleen mannen kunnen lid worden van deze exclusieve club. En dan moeten zij ook nog eens bewijzen dat zij afstammen van de oorspronkelijke bewoners van de kolonie Nieuw-Nederland.
In een niet-aflatende stroom raast het verkeer door de straten van New York – voornamelijk gedomineerd door knalgele taxi’s. Verkeerslichten voor voetgangers lijken er alleen voor de show te staan. De voormalige Nederlandse kolonie doet haar naam van bruisende metropool alle eer aan.
Op de vijfde verdieping van een statig appartement in de 44e straat is van die drukte weinig te merken. Tussen statige portretten van Nederlandse oude meesters en eindeloze rijen familiegeschiedenissen huist hier de Holland Society, opgericht aan het einde van de negentiende eeuw.
De oprichting had een bijzondere aanleiding. In een rechtszaak voor het hooggerechtshof trad George West Van Siclen als raadsman op, terwijl Lucas Van Allen de tegenpartij bijstond. Tot beider verrassing bleek ook rechter Aaron Vanderpoel van Nederlandse komaf. Het drietal kwam tot de conclusie dat de Nederlandse sporen in de Nieuwe Wereld nog niet geheel waren uitgewist en besloot actie te ondernemen om die herinnering levendig te houden.
Op 21 februari 1885 had de eerste bijeenkomst van een groep ‘Nederlandse’ heren plaats in hartje New York. Spoedig daarna was de oprichting van de Holland Society een feit. Een van de eerste besluiten die de exclusieve club nam, hield in dat alleen mannen die hard kunnen maken dat ze een directe afstammeling van de oorspronkelijke bewoners van de kolonie Nieuw-Nederland zijn, lid kunnen worden.
De Holland Society beschikt daartoe over een uitgebreid genealogisch archief, waar geïnteresseerden hun stamboom kunnen achterhalen. De vereniging telt anno 2009 een kleine duizend leden, die verspreid over de Verenigde Staten wonen.
De leden van de Holland Society zijn overigens niet per definitie van Nederlandse afkomst, vertelt Walton Van Winkle III, oud-voorzitter van de club. „In de kolonie Nieuw-Nederland woonden ook behoorlijk wat Engelsen en Zweden. Ook zij kunnen dus lid worden van onze vereniging.”
Om de familiegeschiedenis van potentiële leden te achterhalen, maakt de Holland Society veelvuldig gebruik van kerkelijke archieven.
Van Winkle: „De van oorsprong Nederlandse kerken waren gewend om hun ledenbestand goed bij te houden. Daarnaast hadden veel Nederlanders de gewoonte om hun stamboom in de familiebijbel op te nemen. Ook daaruit halen we vaak zeer waardevolle informatie.”
Dat de Holland Society alleen mannen toelaat, stoort Van Winkle niet. „We krijgen wel eens het verwijt dat we niet politiek correct zijn. So what? We hebben in 1885 nu eenmaal besloten dat we lidmaatschap aan de mannelijke lijn koppelen. Het is toch mooi om aan een traditie vast te houden?”
Om vrouwen toch de mogelijkheid van deelname te geven, heeft de Society inmiddels een ‘alternatieve’ club opgericht.
Terwijl de dalende lift oude meesters en vergeelde familiegeschiedenissen langzaam aan het gezicht onttrekt, barst het New Yorkse straatrumoer weer in volle hevigheid los. Het verkeer raast voort.
Dit is het vierde deel in een serie. Het vijfde deel verschijnt zaterdag.
Zie ook het digitale magazine over Nederlandse sporen in Amerika.
