Verzet tegen ontpolderen leeft breed

Tien jaar geleden, in 1996, stond een groot gedeelte van Zeeland op zijn achterste benen. Er moesten landbouwgebieden ontpolderd worden om natuurschade te compenseren. Die natuurschade zou het gevolg zijn van de tweede verdieping van de Westerschelde, toen op het punt van uitvoering.

Intussen is het akkoord voor een derde verdieping een feit, „de laatste waar Nederland aan meewerkt”, zei minister Peijs (Verkeer en Waterstaat) precies een jaar geleden bij de ondertekening tegen haar Belgische collega.

In al die tijd is er nog geen polder teruggegeven aan de Westerschelde, maar dat lijkt nu onafwendbaar. Begin dit jaar ondertekenden Rijk en provincie Zeeland een convenant waarmee Zeeland verantwoordelijk wordt voor de uitvoering van de ontpolderingsplannen. Sindsdien tekenden ruim 25.000 Zeeuwen een petitie tegen de voorstellen.

„Een heel on-Zeeuwse oplossing”, zei minister Veerman eerder tegen deze krant. Hij voelt zich echter gebonden aan internationale afspraken. „Er komt geen nieuwe natuur bij, nee, we repareren slechts.”