Tijdens de zitting bleek dat de kinderen ernstig verminkt in huis zijn aangetroffen. Van het oudste slachtoffertje was de keel doorgesneden. Volgens het politiedossier zat de woning van de man, zijn vriendin en haar kinderen onder het bloed.
De 47–jarige verdachte in het familiedrama verklaarde dat hij tijdens zijn daad „vocht tegen de duivel." C. verklaarde al tijdens zijn opname in het Pieter Baan Centrum (PBC): „Er kwam een duivel uit de moeder, die sprong uit haar. De duivel had de kinderen bezeten, en ik moest hem bevechten." Behalve dat hij de kinderen met gesloten ogen te lijf ging, kan de verdachte zich niets meer van die dag herinneren.
Op de vraag van de rechter waarom C. pas in het PBC vertelde over het waarom van zijn daad, verklaarde hij: „Als je zoiets tegen de politie zegt denken ze dat je gek bent." Volgens de deskundigen van het PBC is C. verslaafd aan amfetamine en heeft hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis. C. was volgens het PBC sterk ontoerekeningsvatbaar en de deskundigen adviseerden de rechtbank om de man tbs met dwangverpleging op te leggen.
Psychiater R. Takkenkamp, die de verdachte eveneens onderzocht, vond C. slechts verminderd toerekeningsvatbaar, omdat hij constateerde dat de verdachte zijn stoornis deels nabootste. „Playing crazy", noemde Takkenkamp dat.
De officier van Justitie kon zich vinden in het rapport van het PBC. De vader van de vermoorde kinderen, die de zitting achter glas bijwoonde, liet zijn ongenoegen over de in zijn ogen lage eis blijken door hard op het raam te bonzen.
Raadsvrouw S. van Gessel oordeelde dat het opleggen van tbs aan Avi C. niet nodig is. Zij acht de kans dat haar cliënt opnieuw in de fout zal gaan klein. „Hij richt zich nu volledig op het Joodse geloof. Hij wil een beter mensen worden". Ze pleitte daarom voor een „passende" gevangenisstraf.
Uitspraak 16 februari.