10-03-2009 09:22
| J. Visscher
ARNHEM – Een Nijmeegse hockeyclub heeft het aan de stok met zijn coach. Pijnpunt: een krantenartikel waarin de trainster de vuile was buiten hangt over de sportvereniging.
Ze moest de hoofdklasse dames van de Nijmeegse hockeyclub NMCH opstoten in de vaart der volkeren. Coach Karen Lynn Maree, ooit aanvoerster van het Zuid-Afrikaanse hockeyteam, trad halverwege 2007 aan als trainer van het damesteam.
In een zogeheten overeenkomst besluiten beide partijen dat Maree voor twee jaar tekent bij de Nijmeegse club. De afspraak omvat ook dat „partijen tussentijds de overeenkomst kunnen beëindigen.”
Op 19 december 2008 zet de Nijmeegse club subiet een punt achter de samenwerking met de coach, dus een halfjaar voor het einde van de overeenkomst.
Waar zit de pijn? Uitspraken van de trainster in de krant De Gelderlander zijn het clubbestuur in het verkeerde keelgat geschoten. In een artikel op 15 december 2008 tekent de krant uitspraken van Maree op die er niet om liegen. Het clubbestuur krijgt een veeg uit de pan. Na een wedstrijd zegt ze: „Dat hier niemand is, vind ik erg slecht. (…) Ik moest alles uit mezelf halen. Voelde geen respect van het bestuur.”
„Een dolksteek in de rug”, noemt advocaat mr. R. de Quay van de hockeyclub de uitlatingen van de coach. Bij de kortgedingrechter van de Arnhemse rechtbank trekt hij begin februari van leer tegen de trainster. „Het bestuur voelt zich te kijk gezet. De vertrouwensband is geknapt. De coach mag zich boos maken. Maar uit je kritiek niet via de media. Hang de vuile was niet buiten.”
Trainster Maree beweert dat haar uitspraken in het krantenartikel niet helemaal correct zijn weergegeven. „Ik wilde meer samenwerking met het bestuur. Dat was wat ik wilde zeggen.” Haar advocate stelt dat de onvrede van de trainster niet uit de lucht komt vallen. Ze werd „structureel genegeerd” door het bestuur. De advocate hekelt de gang van zaken rond het voortijdige vertrek van de coach. „Het bestuur zat op ramkoers.”
Daags na publicatie van het krantenartikel laat de club de trainster „rauwelijks” weten de overeenkomst te beëindigen. Ze zullen haar tot halverwege februari 2009 doorbetalen. Tijdens de nieuwjaarsreceptie brengt de club in het nieuws dat Maree niet langer aan het roer staat van het damesteam.
De trainster protesteert tegen de beëindiging van de overeenkomst. Bij de rechter eist ze dat ze in ieder geval tot halverwege 2009 mag blijven, dan wel uitbetaald krijgt. Ook wil ze 5000 euro schadevergoeding voor aantasting van haar goede naam.
Mocht de hockeyclub de coach zonder vorm van proces aan de dijk zetten? Advocaat De Quay van de hockeyclub is van mening dat de club de overeenkomst „altijd” mag opzeggen. Daarentegen vindt advocate M. Derks van de trainster dat de club Maree niet zomaar de laan uit mocht sturen. De coach had weliswaar nog een bijbaantje als adviseur, maar verdiende het grootste deel van haar inkomen bij de hockeyclub. Ze valt daarom onder het zogeheten Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen (BBA). Dat betekent dat de club toestemming had moeten krijgen van het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI) om de coach weg te sturen.
De rechter probeert de ruziemakers tot elkaar te brengen. „Voor beide partijen is het van belang dat de strijdbijl wordt begraven.” Tot twee keer toe gaan de partijen de gang op om tot een vergelijk te komen, een bekend verschijnsel bij een kort geding. De club biedt de coach aan tot eind maart te betalen. Ondanks urenlang gesteggel komen ze er niet uit. De rechter zegt over drie weken uitspraak te willen doen. Dat blijkt toch niet nodig. Dezelfde dag komen de partijen alsnog tot overeenstemming. In een verklaring staat onder meer „dat de inzichten van Nijmegen en Maree over de realisering van de topsportambities van Nijmegen onoverbrugbare verschillen vertonen en dat zij beter nu uit elkaar kunnen gaan.” Verder „betreurt” Nijmegen het afscheid te moeten nemen van „een heel goede coach” en vindt Maree het „jammer dat zij niet verder kan met het team.” Het bedrag dat Maree meekrijgt, houden de partijen geheim.
