Opgelicht door incassobureau

Hoe kom ik aan mijn centen voor geleverde groenten? Die vraag houdt de baas van groothandel R. in Arnhem flink bezig. Verschillende horecabedrijven weigeren aan hun betalingsverplichtingen te voldoen. Een zestal klanten staat voor tienduizenden euro’s bij de groenteverkoper in het krijt.

Tijd voor actie. In 2008 neemt hij de 34-jarige Antonius Fransiscus T. uit Doornenburg, eigenaar van een incassobureau, in de arm. Hij zal ervoor zorgen dat de weigerachtige klanten alsnog met geld over de brug komen. De groothandel en T. spreken af dat de incassoman als loon 15 procent van het te innen geld mag opstrijken. Althans, beide partijen zijn het er grofweg over eens dat die afspraak –mondeling– is gemaakt.

De druiven blijken zuur voor de groentehandelaar. T. steekt een fors deel van de geïnde gelden in eigen zak, betoogt advocaat mr. P. de Kerf namens de groothandel tijdens een kort geding in april 2008 bij de rechtbank in Arnhem.

Voorbeeld: de betalingsachterstand van een eetcafé. De uitbater staat voor dik 20.000 euro in het krijt bij de groentehandelaar. Incassoman T. laat de groothandel in september 2008 weten dat hij inmiddels 2250 euro heeft losgepeuterd bij het eetcafé. Het blijkt een leugen. Later hoort de groentehandelaar van de uitbater van het eetcafé dat die 14.275 euro aan het incassobureau heeft betaald. T. steekt dus meer dan 12.000 euro in eigen zak.

Gaandeweg ontdekt de groentehandelaar dat T. vaker knollen voor citroenen verkoopt. Ook in andere gevallen drukt de incassoman duizenden euro’s achterover.

Op 22 januari 2009 sommeert de groentegrossier T. per aangetekende brief binnen vijf dagen het verduisterde geld te betalen. Ook moet hij per klant documentatie, zoals incassopogingen en eventuele processtukken, overleggen.

De incassoman is dat niet van plan. Via de voicemail laat hij weten niet bang te zijn voor „advocaatjes.”

De zaak escaleert op 19 februari, als de groothandel beslag laat leggen op gelden van T. Die komt diezelfde dag op hoge poten naar het bedrijfspand. Hij schreeuwt de directeur toe: „Ik maak je gezin kapot! Ik steek alles in de hens!” Als T. tierend het pand verlaat, zo stelt advocaat P. de Kerf namens de groothandel, smijt hij onder meer een computerscherm en planten van de balie.

Later komt T. weer naar de groentehandel. Nu noteert hij kentekens van personeelsleden, kennelijk bedoeld als dreiging richting de baas. De ingeschakelde politie zet T. enige tijd vast. Zelf ontkent T. dat hij spullen heeft vernield.

In het kort geding eist de groentehandel dat T. ruim 24.000 euro aan bij klanten geïnde vorderingen alsnog betaalt. Op de 15 procent loont heeft de incassoman geen recht meer, omdat hij met zijn wangedrag de groothandel schade heeft berokkend. „De man heeft de groentehandel aantoonbaar op het verkeerde been gezet”, betoogt raadsman De Kerf. Ook wil de groentehandelaar dat T. 800 euro vergoedt voor de schade in het bedrijfspand.

T. –afwezig bij het kort geding– beweert via zijn advocaat mr. M. Spil dat de berekeningen van de groothandel niet kloppen. De avond voor het kort geding heeft hij een pak documenten bij zijn advocaat gedeponeerd, met daarin zijn eigen sommetjes. Rechter mr. O. Nijhuis besluit dat de stukken niet ingebracht mogen worden, omdat ze te laat zijn aangeleverd.

Raadsman Spil verheelt niet dat zijn cliënt er een potje van maakt. „Hij was net begonnen met zijn incassobureau. Het is hem tegengevallen. Hij heeft uitermate onverstandig gehandeld.”

Volgens Spil heeft T. zijn activiteiten als incassoman beëindigd. Advocaat De Kerf betwijfelt dat. „Er stond pas nog een advertentie van hem in de krant.”

Rechter Nijhuis beslist dat T. de groothandel krap 21.000 euro moet betalen: 24.000 euro min 15 procent loon.

De schadevergoeding van 800 euro wijst de rechter af. De groentehandel heeft „geen enkele onderbouwing gegeven dat T. diverse zaken heeft vernield.”