Om hun drie andere kinderen in bescherming te nemen, hebben ze liever niet dat hun volledige achternaam wordt genoemd.
Geen enkele aanwijzing hadden ze, dat hun op één na jongste kind een aanslag wilde plegen op familieleden van de koningin. Op zijn moeders verjaardag, de dag voor Koninginnedag, belde Karst nog op om haar te feliciteren. „Dat was de laatste keer dat ik zijn stem hoorde en ik heb er geen boodschap in gehoord. Ik heb me wel duizend keer afgevraagd of ik niks heb gemist", aldus zijn moeder. Voor zover de ouders weten, beschouwde Karst koningin Beatrix als een ’stabiele factor’ en had hij geen antipathie tegen haar of haar familieleden.
Op de bewuste dag hoorden ze van hun andere zoon via de telefoon dat Karst degene was die rond het middaguur in Apeldoorn mensen had verwond en gedood. „Met trillende stem zei hij dat het erop leek dat het Karst was die de aanslag in Apeldoorn had gedaan". Rond 18.30 uur was de familie er zeker van dat het om Karst ging.
De ouders beschrijven hun zoon als een attent, lief mens. Hij leidde een redelijk normaal leven, maar wel met periodes waarin het minder goed met hem ging. Circa tien jaar geleden had Karst schulden, raakte hij zijn huis kwijt en zwierf hij een tijdje rond.
Tussen september 2008 en begin maart ging het ook niet goed en bleef hij plotseling weg van zijn werk. Begin maart was hij daaroverheen. Hij zocht en vond werk, zo vertelde Karst aan zijn ouders.
„We dachten: hij is terug uit zijn dip, hij is vrolijk, hij komt weer naar verjaardagen". Karst zei zijn moeder op 29 april dan ook dat hij uitzag naar haar verjaardagsfeestje van zondag 3 mei. Zijn ouders wisten toen nog niet dat hij per 1 mei de huur van zijn huis had opgezegd. „Dat vertelde de huisbaas ons later". Karst overleed de nacht na Koninginnedag aan de verwondingen die hij opliep toen hij zijn aanslag pleegde.