UTRECHT - Een mager zeventje. Dit cijfer geven dertig jonge hydrologen de Deltacommissie voor het advies over de toekomst van het Nederlandse waterbeheer.
De jonge onderzoekers, verbonden aan verschillende Nederlandse universiteiten, kwamen 27 oktober bijeen om te discussiëren over de aanbevelingen van de Deltacommissie. Deze commissie bracht op 3 september advies uit aan het kabinet over de bescherming van Nederland tegen de gevolgen van klimaatverandering.
De verhoging van het waterpeil van het IJsselmeer met 1,5 meter werd het minst gewaardeerd. De onderzoekers vrezen dat het IJsselmeer in een soort badkuip verandert. „Voor de natuurwaarden en de waterkwaliteit van het IJsselmeer is het belangrijk dat er ook ondiepe stukken zijn waar bijvoorbeeld rietvelden kunnen groeien”, aldus een deelnemer. „Bovendien zal het aangezicht van de omliggende, typisch Hollandse dorpen en landschappen worden verstoord. Het worden polders met alle bijbehorende waterhuishoudkundige problemen. Het behoud van de vrije afwatering van het IJsselmeerwater naar de Waddenzee gaat ten koste van de vrije afwatering van de gebieden rond het IJsselmeer.”
De nieuwe generatie hydrologen kwam bijeen in het gebouw van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen in Amsterdam voorafgaand aan de jaarlijkse Boussinesqlezing. In kleine groepjes werd over verschillende aspecten van het advies van de Deltacommissie gediscussieerd.
De aanbeveling van de commissie om meer ruimte te maken voor waterberging in diepe polders kon op meer bijval rekenen. „Waterberging is nodig om tijdens droogtes de landbouw en de natuur van voldoende schoon en zoet water te kunnen blijven voorzien.”
Er werd echter getwijfeld of deze waterberging ook soelaas biedt tegen de door klimaatverandering extremer wordende regenbuien en rivierafvoeren: „In een lege polder kun je meer water kwijt dan in een gevulde.”
Er was ook kritiek op de plannen om door de inlaat van zout water de explosieve algengroei in het Volkerak Zoommeer op te lossen: „Dit is een effectgerichte maatregel, waarmee de eigenlijke oorzaak van het probleem, de aanvoer van te voedselrijk water vanuit westelijk Noord-Brabant, naar de achtergrond verdwijnt. Daarnaast kan het zoute water niet meer worden gebruikt voor de irrigatie van landbouwgronden en de drinkwaterwinning die nu plaatsvindt.”
Ten slotte werd er door de jonge wetenschappers op aangedrongen om echt werk te maken van een structurele samenwerking met onze buurlanden. Nederland kan de toekomstige hogere piekafvoeren van de Rijn en de Maas ook te lijf gaan door kennis en geld te investeren in bijvoorbeeld Duitse waterprojecten.
Er werd tijdens de workshop overigens vooral gediscussieerd over de meest precaire aanbevelingen van de Deltacommissie. De algemene indruk over het advies is wel degelijk positief. Een mager zeventje is nog altijd een ruime voldoende. Uit de bijeenkomst kwamen wel een aantal duidelijke aandachtspunten voor de verdere uitwerking van het advies.
