Uit experimenten met dieren blijkt dat vroege lichaamscontacten de hersenontwikkeling bevorderen en stressreducerend werken. Volgens de onderzoekers zijn er diverse aanwijzingen dat iets soortgelijks ook voor zuigelingen geldt.
Zo is bekend dat baby’s bij stress het stresshormoon cortisol aanmaken. „Veelvuldig hoge niveaus veroorzaken op latere leeftijd mogelijk een overactief stresssysteem en dat kan leiden tot angststoornissen, depressie, stressgerelateerde ziektes, slaapstoornissen, onderdrukking van het immuunsysteem en hoge bloeddruk. Lichaamscontact in combinatie met praten kan de stressreactie bij het kind onderbreken”, aldus de auteurs.
Op basis van deze onderzoeken zouden kinderartsen ouders kunnen wijzen op het belang van lichaamscontact en meer algemeen op het belang van troost bij stress, constateren de onderzoekers verder. „Daarnaast kunnen artsen ouders praktische hulp bieden bij het geven van lichaamscontact.”