In december 1999 trok Rietveld vanuit Nederland naar Alicante, de hoofdstad van de gelijknamige provincie in Zuid-Spanje, in de hoop op een baan. „De Europese Commissie had daar het Europees Merkenbureau gevestigd. Dat had een Nederlandse president. Toen ik aankwam, bleek daar juist een personeelsstop te zijn ingesteld.”
Toch bleef Rietveld hangen. „Het eerste jaar vierde ik vakantie, maar gebruikte ik ook om Spaans te leren. Dat is toch nodig om hier voet aan de grond te krijgen.” Aan het eind van het jaar was het geld op. „Toen heb ik, samen met een Nederlandse vriend, wat schilderwerk gedaan.”
Vierenhalf jaar geleden kwam Rietveld in contact met de Nederlandse makelaar Roel Klaoui. „Hij was in dienst van een makelaardij en betrok mij bij z’n werk. Eerst ving ik de klanten in de winkel op, later ging ik ook zelf huizen verkopen.”
In 2006 begon Klaoui voor zichzelf. Zijn makelaardij groeide van twee naar vijf (Nederlandse) medewerkers. Spanish Resident Consult (SRC) is gevestigd aan de hoofdstraat van de Spaanse kustplaats Albir, aan de Costa Blanca. „Sinds begin oktober werken wij samen met een Spaans bedrijf dat appartementen verhuurt. Dat is een goede combinatie. Wij zijn ook bij het bedrijf ingetrokken. Het is een perfecte locatie.”
Bruiloftsfeest
Rietveld heeft niet alleen maatschappelijk zijn draai gevonden. Ook in sociaal opzicht is hij inmiddels in Spanje geworteld. Enige jaren geleden kreeg hij een Spaanse vriendin, met wie hij september vorig jaar in het huwelijk trad. Ze hebben een zoontje van 2 jaar. „Zes goede vrienden en familieleden uit Nederland zijn op ons bruiloftsfeest geweest.”
Rietveld woont in Alicante en overbrugt elke werkdag de afstand tussen de Spaanse provinciehoofdstad en Albir, een uur rijden. „Mijn vrouw hecht sterk aan het wonen in Alicante, waar ze vandaan komt. Zij werkt daar ook en wil niet in deze buurt wonen. Mij maakt het niet veel uit. Ik ben Noord-Europeaan.”
Noord-Europeanen hebben een andere mentaliteit dan Zuid-Europaeanen, constateert Rietveld. „Ze zijn veel meer internationaal georiënteerd. Zo beheersen ze het Engels en gebruiken ze CNN als nieuwsbron. Spanjaarden zijn daarentegen sterk verbonden met aan de streek waar ze wonen. Hier, aan de Costa Blanca, spreken de mensen een dialect.”
Spanjaarden zijn zelfs aan de eigen wijk verknocht. „Ik ken mensen in Alicante die aan de ene kant van de stad wonen, terwijl ze aan de andere kant, 5 of 10 kilometer verderop, een appartement hebben omdat ze daar werken. Ze willen niet verhuizen.”
Familie
Rietveld constateert nog meer culturele verschillen tussen zijn vaderland en zijn huidige thuisland. „Nederlanders hebben meestal een betere relatie met hun vrienden dan met de familie. In Spanje is dat ondenkbaar. Hier staat de familie op nummer 1, op nummer 2 de familie en op nummer 3 de familie. Ook al kun je niet goed opschieten met je familieleden, op zondagmiddag zit je met hen aan de paella, een typisch Spaans rijstgerecht. De moederfunctie is hier heel belangrijk. Oma woont vaak bij de kinderen in huis. Veel grootmoeders passen op hun kleinkinderen.”
Zeker twee keer per jaar keert Rietveld terug naar Nederland, onder andere voor vakantiebeurzen. Daaraan koppelt hij soms vakantie. Anderzijds komt zijn broer met zijn gezin ook regelmatig naar Spanje. „Het is niet zo ver. Wij komen wel naar je toe, zeggen ze dan.”
De Spaanse Nederlander verblijft inmiddels acht jaar in het Zuid-Europese land. „De tijd vliegt. Ik zie mezelf niet terug in Nederland. Mijn vrouw kan daar niet aarden. Het leven is hier goed. Als ik carrière had willen maken, had ik in Nederland moeten blijven. Maar ik leg de nadruk op levensgeluk. Daarom blijf ik hier. Het weer is hier mooi, de dagen zijn lang. Na de maaltijd ’s avonds begint het leven hier weer volop.”
