Een islamitische demonstratie op de Dam in Amsterdam is zaterdag uitgelopen op relletjes en vernielingen. Met veel geschreeuw geven enkele tientallen opgewonden betogers uiting aan hun afkeer over de Deense cartoons. Het legertje boze moslims groeit gestaag.
Een protestleider zwaait met de Koran, maakt een V-teken en brult onverstaanbare Arabische teksten. Omstanders herhalen luidkeels zijn woorden. ”Allah is groot en Mohammed is de laatste profeet”, scanderen tientallen monden. Links schreeuwen vrouwen dit, rechts roepen mannen dat. Niemand luistert naar iemand, allen gillen om het hardst. Enkele mannen zwiepen met een rode vlag met groene ster.
Op de Dam loopt opvallend veel politie om de chaotische moslimmeute te begeleiden. In de verte staan gevulde ME-busjes paraat. Onverwacht gooien de demonstranten het roer om. Het geschreeuw verstomt. De moslims stellen zich op in lange rijen, richten de blik naar Mekka en knielen op de koude klinkers. Minutenlang zijn de gelovigen in gebed verzonken. Een klein meisje draagt een bordje: ”I love profeet Mohammed”.
Het gebed is van korte duur. Het protest onder de 200 tot 300 demonstranten radicaliseert. Kreten als Hamas, Hezbollah en Jihad weerklinken. Enkele jongeren doen pogingen een Deense vlag te verbranden. Een Noorse volgt.
Een moslim met bivakmuts klimt boven op de nek van een ander en zwaait dreigend met een vlag. Een medestander rukt de bivakmuts van zijn hoofd. „Zo moet het niet.” Onder de demonstranten verschijnen duistere figuren, hun gezicht verbergend achter sjaals en capuchon.
Agenten proberen de demonstratie te breken door mensen vriendelijk te vragen naar huis te gaan. „De demonstratie is voorbij”, meldt een agente een Somaliër met spandoek. „Huh?! Voorbij?” Gedwee rolt de man zijn doek op.
De harde kern van demonstranten komt in beweging. De plannen zijn overduidelijk. De grote etalageruiten in de aangrenzende winkelstraat lokken. Terwijl de politie kalmpjes moslimbroeders blijft manen, zet de harde kern het op een lopen. Met grof geweld denderen de demonstranten door de overvolle winkelstraat. De politie is nergens te zien. In paniek vluchten mensen links en rechts de winkels in. In de Kalverstraat jat een demonstrant spullen mee. De situatie is dreigend.
Een ruit sneuvelt, een cameraman loopt klappen op, een fotograaf wordt bedreigd. Winkeliers sluiten haastig ramen en deuren. Schoenen en winkelrekken vliegen over straat. De politie is nergens te zien. De etalage van de parfumerie op de hoek gaat aan diggelen. De eigenaar laat snel de rolluiken zakken om zijn geurtjes te beschermen tegen grijpgrage handen.
In een mum van tijd hebben de radicalen de winkelstraat leeggeveegd. De politie te paard zet de achtervolging in. „Geef ze een paar rotklappen”, roept de filiaalhouder van schoenenzaak Van Haren woedend. Huilend zoekt een Britse toerist een goed heenkomen. „What’s happening here?”
Dan ineens is er veel blauw op straat. Een arrestant wordt geboeid afgevoerd. De andere vogels zijn gevlogen.
