Strijders voor een rechtvaardige wereld

Het onrecht in Nederland moet bestreden worden, dat is nog steeds de boodschap van De Linker Wang. „Onrecht raakt bij ons een emotionele snaar, dat kunnen we niet hebben. Je kunt onrecht wel met heel mooie verhalen wegpoetsen, maar dat mag niet, dat kan niet.”

Cor Ofman (1952), scheidend voorzitter van De Linker Wang, zegt het met bewogenheid. Hijzelf is misschien wel de verpersoonlijking van De Linker Wang. Gereformeerd opgevoed, lid van de ARP, raakte het vertrouwen kwijt in de christendemocraten, stapte over naar de Evangelische Solidariteitspartij en werd in 1986 voorzitter van de progressieve Evangelische Volkspartij (EVP). In het dagelijks leven is hij pastor bij kerkelijk centrum De Open Deur en diaconaal consulent voor de Protestantse Diaconie van Amsterdam.

„De bekende Bergrede van Aantjes spreekt mij nog steeds erg aan, dat verhaal heeft niets aan actualiteit verloren. De hongerigen voeden, de dorstigen te drinken geven, de naakten kleden, de zieken en armen bezoeken: dat vind ik de normen en waarden van een samenleving. Waar deze op het spel komen te staan, raakt de samenleving letterlijk van God los. Ik maak het dagelijks mee: mensen zonder onderdak, niets te eten, met stinkende kleding. Dan kun je hun niet zeggen dat God van bloemetjesjurken houdt.”

Vijftien jaar geleden begon De Linker Wang met zo’n 200 leden. Inmiddels is het met ruim 700, vaak hoog opgeleide leden de grootste club binnen GroenLinks, groter nog dan de jongerenorganisatie. Drijvende kracht achter de oprichting was wijlen Ab Harrewijn, de ”rooie dominee” en gezichtsbepalend Kamerlid voor GroenLinks. Hij wilde na de fusie van EVP, PPR, PSP en CPN christenen een stem geven binnen de nieuwe partij. Toen Harrewijn partijvoorzitter werd, ruim twaalf jaar geleden, nam Ofman het voorzitterschap van De Linker Wang van hem over.

De kernwaarden zijn nog steeds hetzelfde als in de beginjaren: vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping. Daarbij is het platform niet zozeer uit op een „christelijke rechtvaardiging” van het politieke handelen, eerder beschouwt het de Bijbel als een inspiratiebron.

Veranderd is De Linker Wang ook. Ofman: „Vijftien jaar geleden waren we veel uitgesprokener in onze mening. Als exEVP’ers wisten we natuurlijk precies hoe het Koninkrijk van God op aarde moest worden gevestigd. Nu zijn we opener en vrijzinniger. We lopen ook wat minder vaak achter spandoeken aan. En we pretenderen wat minder de evangelische waarheid in pacht te hebben.”

Dat blijkt wel uit de veranderende doelstellingen van De Linker Wang. Het heette lange tijd een platform voor ”Evangelie en politiek”, nu is het een platform voor ”Geloof en politiek”. Het was „kritisch verbonden”, nu is het „kritisch en spiritueel verbonden” met GroenLinks.

Is De Linker Wang een schoothondje geworden? „We hebben wel op het punt gestaan om als pressiegroep binnen de partij op te treden”, zegt Ofman. „Maar we willen als groep niet zozeer één mening uitdragen, we hechten juist aan het debat. Uiteindelijk willen we alleen maar duidelijk maken: er is plek voor christenen binnen GroenLinks. En die ruimte is er absoluut.”

Toch is GroenLinks niet direct een partij die geassocieerd wordt met christenen. GroenLinksleider Halsema laat nogal eens doorschemeren met kerk en geloof niet zo veel op te hebben. Ofman erkent dat: „Halsema heeft vanuit zichzelf niet zo veel met de christelijke traditie. Maar ze is niet antireligieus, ze heeft ons zelfs gevraagd mee te denken over de koers van de partij. Door Harrewijn heeft ze, denk ik, wel ingezien dat christenen heel nauwe bondgenoten kunnen zijn in de strijd voor een rechtvaardige samenleving. Wat dat betreft kan de fractie wel een type Harrewijn gebruiken.”

Een partijideoloog wil Ofman zichzelf niet noemen. „Ik ben iemand die vanuit heel concrete gebeurtenissen en ervaringen handelt en denkt. Pas zei iemand eens na een preek van mij in een kerk in Amsterdam-Noord, de kerk waar Ab vaak voorging: Je preekt zo eenvoudig. Dat vond ik wel aardig. Preken moeten niet ingewikkeld zijn. In die kerk zitten veel voormalige scheepbouwers. Laat mij dan maar zo eenvoudig zijn.”