06-02-2007 11:25
| gewijzigd 06-02-2007 11:26
| Jakko Gunst
Als de balans wordt opgemaakt aan de hand van lekken, is er een grote kans dat het straks niet meer om de inhoud gaat.” Vriendelijk maar beslist maakt partijwoordvoerder Henk van Rhee duidelijk dat de inhoud van het conceptregeerakkoord wat de ChristenUnie betreft vooralsnog geheim blijft. Tot het moment waarop onder de definitieve versie drie handtekeningen prijken: die van Balkenende, Rouvoet en Bos.
Maandagmiddag twee uur. In de nauwe gangen van het Tweede Kamergebouw rond het Anne Vondelingplein, waar de ChristenUnie zetelt, is een kat-en-muisspel gaande tussen de media en de kleinste coalitiepartner in volle gang. Van Rhee is onvermurwbaar. Delen van het regeerakkoord zijn uitgelekt via de ochtendkranten. Het zij zo. „De ChristenUnie lekt niet, hebben we beloofd. Die afspraak staat.”
De vooruitzichten voor de partij lijken somber. In de wandelgangen gaat het gerucht dat Rouvoet op ethisch terrein weinig heeft binnengehaald. De regeling dat embryonaal stamcelonderzoek alleen mag plaatsvinden met zogeheten restembryo’s zou van kracht blijven. Op het gebied van abortus en euthanasie zou de praktijk blijven zoals deze is.
Klopt dat en kan de partij dat naar haar achterban verkopen? Van Rhee, zuchtend: „Jongens, dit is kortebaanschaatsen. Wij zijn van de lange adem en de finish is pas dinsdagmiddag. Alles komt goed.”
Het duurt tot omstreeks halfdrie voordat een medewerker van het ministerie van Algemene Zaken het akkoord dat onder leiding van informateur Wijffels tot stand is gekomen, komt bezorgen. Het stuk is verpakt is een grote plastic tas van Albert Heijn. Op kamer A 047 trekken de onderhandelaars Rouvoet en Slob zich met Kamerlid Huizinga, ambtelijk secretaris Pot en woordvoerder Van Rhee terug om het stuk te lezen. Partijvoorzitter Peter Blokhuis laat verstek gaan; hij is ziek.
Tot iets na halfvijf blijven de deuren van de vergaderkamer hermetisch gesloten. Alleen partijleider Rouvoet is kort te zien op het moment dat hij zich, minzaam zwaaiend naar de wachtende journalisten, in een tegenover A 047 gelegen kamer vertreedt.
Het enige dat tijdens het beraad van het formatieteam uitlekt, is de locatie waar de voltallige fractie, inclusief de nieuwkomers, vanaf vier uur het regeerakkoord te zien krijgt: de Den Uylzaal, de toekomstige fractiekamer van de ChristenUnie, op etage 3.
Vier uur wordt uiteindelijk kwart voor vijf. Rouvoet, die de fractie inclusief de beleidsmedewerkers voorgaat, wordt besprongen door cameramensen en journalisten. Veel levert het niet op. „Rust er een zegen op dit akkoord?” informeert een driftig pennende redacteur spottend. Rouvoet, afwerend: „Het is een tekst waarin mijn overtuiging en die van de ChristenUnie voldoende herkenbaar is.”
Woordvoerder Van Rhee herhaalt nog eens wat Nederland van de zeskoppige christelijke fractie en zijn toekomstige bewindslieden mag verwachten. „We zijn een brede partij, die regeringsverantwoordelijkheid aankan. En André is de verkiezingen en de formatie met het hele partijprogramma ingegaan.”
Bedoelt hij dat de invloed van de ChristenUnie niet in twee of drie zwaarbevochten onderhandelingsresultaten, maar her en der verspreid door het regeerakkoord en soms nauwelijks zichtbaar is terug te vinden? Van Rhee zwijgt, maar kondigt wel een persbericht aan waarmee de achterban tevreden zal zijn.
Te laat, blijkt rond zes uur. Business Nieuws Radio (BNR) heeft kans gezien het 51 pagina’s tellende akkoord vanaf bladzijde 26 te pakken te krijgen. De scepsis over de prestaties van de ChristenUnie slaat om in bewondering: wat de partij op medisch-ethisch gebied heeft weten binnen te halen, is niet mis.
„Op alle belangrijke punten is het stempel van de ChristenUnie terug te vinden”, glundert Rouvoet als ver na negenen het fractieberaad in de Den Uylzaal achter de rug is. De uitdrukking zal hem lang achtervolgen: op elke pagina van het exemplaar dat uitlekte, prijkt -letterlijk- het stempel met de naam van zijn partij.
