14-11-2008 10:06
| W. G. Hulsman
ST. LOUIS - Hij ervoer aan den lijve de invloed van het evolutionistisch denken. Hij promoveerde in de sterrenkunde, maar koos daarna toch voor de theologie. Dr. Arend Jan Poelarends (29) blikt vanuit het Amerikaanse St. Louis terug op een bijzondere tijd in zijn leven.
De sterrenkunde trok al jong. „Toch heb ik er op het vwo bewust voor gekozen geen astronomie te gaan studeren omdat ik bang was mijn geloof te verliezen. Na een jaar technische natuurkunde veranderde ik van gedachten en ben ik alsnog natuurkunde en sterrenkunde gaan studeren. In Utrecht.”
In de domstad kwam Poelarends in aanraking met denkbeelden die grote invloed op hem hadden. „Vooral in het tweede en derde jaar zat ik vol twijfels. Het zicht op God raakte ik kwijt. Ik redeneerde en redeneerde. Mijn geloof werd heel intellectueel. Voor mijn hart en gevoel was geen plaats.”
Het evolutionisme neemt een grote plaats in bij de enorme onderzoeksprogramma’s naar water en organische moleculen in het heelal, zegt Poelarends. „Die moeten bewijs leveren voor buitenaards leven. Hetzelfde geldt voor de zoektocht met telescopen naar aardachtige planeten, exoplaneten. Dat zijn allemaal onderzoeken op het snijvlak van biologie en astronomie. Er gaan miljarden in om en dat alles gedreven door evolutionisme.”
De astrofysica -de natuurkunde van het heelal- houdt zich, in tegenstelling tot de biologie vooral met de dode materie bezig. „Alle sterren gedragen zich volgens natuurwetten. Dat was het probleem niet, maar het evolutionistische wereldbeeld dat achter veel theorieën lag wel. Daarbij draaide alles om toeval en chaos.”
Poelarends werd erin meegetrokken. „Alles paste zo mooi in de wiskundige modellen. Ook de ”big bang” viel heel goed te verklaren. Het enthousiasme van docenten was aanstekelijk. Daardoor kwam het Bijbels scheppingsverhaal steeds meer op afstand te staan. Ik rationaliseerde alles. Op den duur paste ook Jezus als Verlosser niet meer in mijn denken.”
Een gesprek met een wijkouderling bracht verandering in Poelarends leven. „Die wees mij op Gods trouw, dat ik gedoopt was. Dat leidde tot een radicale verandering.”
Wel bleef de oud-inwoner van Hasselt astronomie studeren en begon hij daarna een promotieonderzoek. „Ik keek na die verandering heel anders naar het heelal. Alles was veel mooier. Ik zag er het beeld, de majesteit van de Schepper in.” In januari 2007 verdedigde Poelarends zijn proefschrift.
Nog even bleef hij in Utrecht onderzoek doen, maar „tijdens mijn promotieonderzoek had ik ontdekt dat wetenschappelijk onderzoek niet meer dezelfde voldoening gaf als eerder. Ik merkte dat ik liever met mensen bezig was.” De theologie trok steeds meer. In de zomer van 2007 maakte hij de overstap.
Sindsdien zit hij in het Amerikaanse St. Louis. Daar studeert hij drie of vier jaar aan het behoudende, Bijbelgetrouwe Covenant Theological Seminary. „Ik hoop later iets te kunnen betekenen voor hoogopgeleide Nederlanders. De kerken laten zich weinig in wetenschappelijke kringen horen, terwijl juist daar ook enorme geestelijke nood is in Nederland en het Evangelie moet klinken.”
Dit is het zesde deel in een zevendelige serie over het doordringen van het evolutiedenken in de maatschappij. Morgen deel 7.
