De verhalen over de verschrikkelijke gevolgen van de aardbeving zijn inmiddels doorgedrongen tot de Javaanse stad Salatiga, de woonplaats van de familie Van Ekris. De gemeenteleden van de door de GZB uitgezonden predikant gingen meteen aan de slag. Met ingezameld geld zijn honderd infusen en een grote tent gekocht. Vanmorgen vroeg is de predikantsvrouw op weg gegaan naar de zwaar getroffen stad Bantul, anderhalf uur rijden van Salatiga.
„Predikanten uit het rampgebied smeekten ons om hulp. We vonden het een moeilijke afweging of we nu wel of niet naar hen toe moesten gaan omdat we de hulpverleners daar natuurlijk niet in de weg willen lopen. Maar doordat we van contactpersonen in de regio weten dat de nood enorm is en dat ze de hulp goed kunnen gebruiken, heeft mijn vrouw toch besloten te gaan.”
Het gaat er in het rampgebied volgens de predikant naar westerse maatstaven merkwaardig aan toe. Politieke partijen hebben in de getroffen regio tenten neergezet met een grote partijvlag erbij. De slachtoffers van de ramp kunnen er geld en hulpgoederen krijgen. Hun dank kunnen ze tijdens de verkiezingen tonen.
De 33-jarige predikant leeft intens mee met de Indonesiërs. „Ik ben diep onder de indruk geraakt van de vele klappen die dit land te verwerken krijgt. Eerst hadden we de bomaanslagen, toen de tsunami en nu de aardbeving. Ik moet vaak denken aan een regel uit Psalm 42: „Al Uw golven zijn over mij heengegaan.””
De rampen missen hun uitwerking niet. De Javanen zijn murw geslagen. Hopeloos en moedeloos vragen ze zich af wat er nog meer komt. Ds. Van Ekris: „Iedereen richtte zijn blik op de vulkaan Merapi in het noorden van het eiland, die op uitbarsten staat. Vervolgens krijgt het zuiden een aardbeving te verwerken. Het is te begrijpen dat de mensen gewoon niet wisten waar ze heen moesten toen de aarde beefde. Er brak paniek uit, ze zaten in de val.”
Twee collega’s van ds. Van Ekris, die docent is aan een predikantenseminarie, waren tijdens de aardbeving in het rampgebied. „Beiden maken het goed. Wel is het huis van een van hen ingestort. Slapen in een huis durft hij voorlopig niet meer. Hij is trouwens niet de enige. Zelfs patiënten van ziekenhuizen hebben de nacht buiten doorgebracht.”
Het zit in de aard van de Javanen om te zoeken naar een mogelijke reden voor de ramp. „Velen proberen het religieus te duiden. Moslims roepen het land ertoe op zich te bekeren. Het moet allemaal islamitischer worden. De sharia moet worden ingevoerd en drank en pornografie dienen aan banden gelegd te worden.”
Ook christenen proberen de ramp te interpreteren. Ds. Van Ekris: „Zondag kwam een ouderling naar me toe. Hij was onder de indruk van het gebeurde en zei welgemeend: „Wat een blijk van Gods almacht.” Sommige interpretaties kun je als westerling niet altijd helemaal meemaken.”
