URK - „Darwins boek over de oorsprong der soorten staat vol veronderstellingen en twijfels. Het bood destijds nauwelijks iets nieuws. Het was slechts een volgende stap in de ontwikkeling van het menselijk denken zonder rekening te moeten houden met God, Die alles geschapen heeft.”
Dat betoogt Rinus Kiel vandaag op een driejaarlijks symposium van stichting De Oude Wereld in Urk, die bekendheid probeert te geven aan het Bijbels creationisme.
Kiel is lid van een werkgroep van de stichting, bezocht diverse congressen over het creationisme en heeft vertalingen verzorgd van enkele publicaties over schepping, evolutie en astronomie.
De meeste kerkvaders gaan volgens Kiel uit van een schepping in zes dagen, ongeveer 4000 jaar voor Christus. Maar Clemens en Hiëronymus -filosofische platonisten- allegoriseren het scheppingsverhaal. De reformatoren, de meeste theologen tot 1750 en vrijwel alle wetenschappers tot in de negentiende eeuw geloven in een schepping in zes dagen.
„Vanaf de renaissance komen geleidelijk aan andere denkbeelden op, los van de kerk, los van God en van elke autoriteit. Later maken mannen als René Descartes het menselijk bestaan afhankelijk van de rede: „Ik denk dus ik besta””, aldus Kiel.
Aanvankelijk stellen ze God voor als een tamelijk abstract wezen, dat onder meer wel schept, maar zich verder afzijdig houdt en zich niet openbaart. Deze denkconstructie is door Pascal de ”god der filosofen” genoemd en heeft volgens Kiel geleid tot het deïsme.
De rede wordt meer en meer de bron van alle kennis. „Een God Die alles in zes dagen heeft geschapen is dan overbodig. Het praktische atheïsme is een feit. Alles moet vanzelf zijn ontstaan. Zo’n ontwikkeling kost veel tijd. De geologen James Hutton en Charles Lyell stellen zich rond 1800 daarom tijdperken van tienduizenden jaren voor, waarin de aardlagen zouden zijn ontstaan. Om de geleidelijke ontwikkeling voldoende tijd te gunnen, loopt dat op tot miljarden jaren”, aldus Kiel.
Wanneer Charles Darwin zijn theorie bekendmaakt, is de tijd voor velen rijp om afscheid te nemen van God, de Bijbel en het christendom. Op basis van variatie binnen soorten zou volgens Darwin namelijk ook evolutie mogelijk kunnen zijn van eencellige tot mens.
„Hoewel de kerken aanvankelijk afwijzend reageren, passen zij later de Bijbel aan aan de nieuwe denkwijze: de dagen van Genesis 1 worden tijdperken; er is een gat tussen Genesis 1:1 en 1:2; Genesis 1 is poëzie; Genesis 1 tot 11 is een mythe. Ook de zondvloed ondergaat aanpassingen: het is een lokale vloed; het is een stille catastrofe; het is een mythe. De Anglicaanse Kerk bood onlangs de familie van Darwin haar excuses aan en bestrijdt de Bijbelse opvattingen over schepping en zondvloed op alle fronten”, aldus Kiel.
Inmiddels is de evolutie een feit, zo laten moderne wetenschappers als Richard Dawkins weten. Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van Darwins boek in 1959 merkte Julian Huxley al op: „Ieder die nu nog niet gelooft dat evolutie een feit is, aan diens verstand moet ernstig worden getwijfeld.”
Maar er klinken volgens Kiel ook andere geluiden. „De agnost Michael Denton merkt in 1985 op: „In tegenstelling tot wat algemeen geloofd wordt in biologische kringen, zijn het de anti-evolutionisten die zich aan de feiten houden, niet de evolutionisten.”
url verwijzing web (u689(oude-wereld.nl.
