Toccata’s hoogtepunten jubileumconcert Herman van Vliet

Toccata’s hoogtepunten jubileumconcert Herman van Vliet -  Herman van Vliet (rechtsvoor) zaterdagavond in Rotterdam te midden van zijn muzikale vrienden (v.l.n.r.): Peter Eilander, Marco den Toom, Wybe Kooijmans, Sander van Marion (zittend) en André van Vliet. Foto Jos Beuman in opdracht van impressario Pieter van der Ploeg

Herman van Vliet (rechtsvoor) zaterdagavond in Rotterdam te midden van zijn muzikale vrienden (v.l.n.r.): Peter Eilander, Marco den Toom, Wybe Kooijmans, Sander van Marion (zittend) en André van Vliet. Foto Jos Beuman in opdracht van impressario Pieter van der Ploeg

Twee toccata’s vormden zaterdagavond de hoogtepunten van het concert in de Rotterdamse Laurenskerk ter gelegenheid van het gouden organistenjubileum van Herman van Vliet.

Vóór de pauze was dat de toccata die Marco den Toom, een van de vijf organisten die een muzikale groet aan Van Vliet brachten, speciaal voor deze gelegenheid componeerde. Aan het eind van de avond verraste Van Vliet zelf met een jazzy toccata van de Noorse componist Mons Leidvin Takle.

Op de als galaconcert aangekondigde avond kwamen meer dan duizend mensen af. Blijkbaar is het traditionele nieuwjaarsconcert –de 31e op rij–, waaraan jarenlang de naam van Klaas Jan Mulder was verbonden, voor veel orgelliefhebbers vaste prik. Voor de jonge organist Marco den Toom (1978) is te hopen dat die lijn zich volgend jaar doorzet – dan mag hij het 32e nieuwjaarsconcert alleen verzorgen. Nou ja, alleen. Pieter van der Ploeg, organisator van de avonden, is wel van plan volgend jaar iets vernieuwends te brengen. ”Met speciaal gastoptreden van bekend musicus”, heet het in de aankondiging. Waar hij aan denkt? „Iets héél anders. Bijvoorbeeld iemand als zangeres Willeke Alberti, en dan vanaf het orgel. Zoiets, maar in ieder geval ánders, vernieuwend.”

Het 31e nieuwjaarsconcert was intussen een gewoon orgelconcert. Zelfs een beetje kaal voor een viering van een gouden jubileum. Geen inleiding vooraf, geen toespraken achteraf, geen toelichting bij de speciaal voor de jubilaris geschreven composities, geen receptie. Alleen een bos bloemen helemaal aan het eind van de avond, boven op het orgel overhandigd. De sobere inkleding van de avond paste wel weer goed bij het middelpunt van de avond: de 69-jarige, altijd bescheiden, zelfs wat schuchtere Amersfoorter.

De vijf muzikale vrienden die vóór de pauze optraden, hadden zich intussen goed van hun taak gekweten. Geen uit-de-losse-polsimprovisaties, maar gedegen composities schotelden ze Van Vliet voor.

Peter Eilander (Apeldoorn) verraste met een mooi opgebouwde bewerking over Psalm 16: na een meditatieve opening een bewerking in triolen met een vloeiend opgebouwde crescendo, om weer te eindigen bij het begin, met een verstild slot op het zwelwerk.

Wybe Kooijmans (Naarden) had een zevendelige partita geschreven over het Liedboeklied van Willem Barnard ”Verheug u, gij dochter van Sion”. Voor wie de mooie melodie van Gerrit de Marez Oyens voor het eerst hoorde, was het waarschijnlijk wat lastig om de verschillende variaties te volgen. Het leek er ook op dat Kooijmans nog niet zo heel vaak de grote orgelreus van Marcussen had bespeeld. De aarzeling verdween echter bij het laatste deel, waarin de organist in Widor/Vierne-stijl heenwerkte naar een groots slot.

André van Vliet (Polsbroek) koos voor een rustige, meditatieve bewerking over Psalm 26, die via een scherzo uitmondde in een breed koraal waarin de invloed van zijn oud-leermeester en naamgenoot (chromatiek, modulaties) duidelijk te horen was.

Was het tot nu toe allemaal vrij rustig, zelfs een beetje braaf, dat veranderde met de ”Toccata Ruisseau, opus 1941. Dédiée à Monsieur Herman van Vliet à l’occasion de son jubilé comme Maître des Grandes Orgues” van Marco den Toom (Hoevelaken). Hier geen spoortje onzekerheid of aarzeling, maar volledige beheersing van de Marcussen in een virtuoos en spetterend stuk. Thema’s van Dubois, Gordon Young, Driffill, Debussy en andere laatromantische Franse componisten waren verwerkt tot een mooi opgebouwde compositie. Het was dat er voor de andere drie ook niet geklapt was, maar anders was de kerk in een luid applaus losgebarsten, dat was voelbaar.

De 72-jarige Sander van Marion (Scheveningen) tenslotte sloot de gelederen. Op de hem eigen wijze –lichtvoetig, frivool, stoterig, soms erg scherp geregistreerd– bracht hij een aantal variaties over het Paul Gerhardtlied ”Is God de Heer maar voor mij”, waarbij hij er liederen als ”Zegen ons Algoede” en ”Dankt, dankt nu allen God” doorheen weefde.

Na de pauze was het ‘woord’ aan de jubilaris, die een programma met ”hoogtepunten uit zijn muzikale leven” vertolkte. Op zo’n programma hoort inderdaad een van zijn eigen grotere composities, waarmee Van Vliet zich de jaren door onderscheidde van menig collega. De cd met eigen koraalbewerkingen die vorige week verscheen –waarom werd die niet gepresenteerd, zelfs niet genoemd?– is daar een mooi voorbeeld van. De koraalfantasie over Psalm 89 (met aansluitend samenzang van vers 3) was dan ook een mooie opening van Van Vliets programma. Jammer genoeg kwam het stuk er niet vlekkeloos, zelfs aarzelend en ongelijk gespeeld uit. Terwijl velen de mooie vertolking op lp vanuit de Haagse lutherse bij een ander jubileum in hun oren hebben...

Iets dergelijks gold bij de ”Fantasie-toccata over een koraal van M. Haydn” van de Noorse componist Arild Sandvold (1895-1984). In Bolsward zette Van Vliet het lastige stuk ooit heel mooi op de plaat. Op de Marcussen had Van Vliet er duidelijk meer moeite mee het stuk overtuigend neer te zetten. Niettemin: deze compositie verdient het om vaker geprogrammeerd te worden. Al was het alleen al vanwege het heerlijke een-na-laatste akkoord!

Bij wijze van eerbetoon aan zijn leermeester speelde Van Vliet van Feike Asma het eenvoudige echovoorspel over ”O God, die droeg ons voorgeslacht”. In het mooi verstilde koraal met de Fluit 4’ uitkomend kwam even de beroemde Mulder-sound om de hoek kijken.

Ongetwijfeld eveneens bij wijze van eerbetoon stond van Van Vliets andere leermeester, Wim van der Panne, een transcriptie van de ”Cantique de Jean Racine” van Fauré op het programma. Oorspronkelijk een prachtig, expressief koorstuk. Maar als dat weinig lyrisch en niet bepaald vloeiend op orgel gespeeld wordt, blijft er niet zo heel veel van over.

Wie niet mogen ontbreken op een programma met hoogtepunten uit Van Vliets muzikale leven, zijn natuurlijk de Fransmannen Guilmant en Widor, met wie de jubilaris de achterliggende jaren zo veel gedaan heeft. Maar waarom uit het hele oeuvre van eerstgenoemde de weinig om het lijf hebbende ”Mélodie” opus 17 genomen?

Nee, dan de ”Marche pontificale” uit de Eerste Symfonie van Widor. Hier was Van Vliet als een vis in het water en wist hij de voor dit repertoire lastige Marcussenreus helemaal naar zijn hand te zetten. Het werd het meest overtuigende onderdeel van Van Vliets programma.

En dan de Toccata van Mons Leidvin Takle (1942), waarmee de jubilaris zijn programma (afgezien van het niemendalletje na het applaus) afsloot. Een verrassend hoogtepunt qua virtuositeit. En uitermate vaardig uitgevoerd. Hier kwam de Van Vliet om de hoek kijken die altijd rusteloos op zoek is naar onbekende muziek. Vanwege het karakter van het stuk –een mengeling van jazz, gospel, minimal music, met hier en daar de sound van Lefébure-Wely– had het echter beter ergens midden in het programma een plek kunnen krijgen. Een mooie Reger of Bach –die misten wel wat op het programma– hadden als afsluiting van deze start van het gouden jubileumjaar niet misstaan.


Lees ook:
Verstuur dit artikel naar:
 *
 *
 *
 *
 
 
Reacties
Beste heer van de knijff,
Ik heb aan u een verzoek,kom nog eens terug naar een concert van Herman van Vliet als u verstand heb van orgel muziek en gaat er zeker niet eerder over schrijven,je kan beter les gaan geven op de kleuterschool ofzo,maar hou je eigen VERRE van orgelmuziek want daar heb je helaas GEEN verstand van.
Gert-Jan | Bleskensgraaf | 23 apr 2011 - 17:50
 
Inderdaad, de vele absurde reacties geven te kennen dat velen hier niet mee om kunnen gaan. Advies voor deze mensen: ga (naar aanleiding van het verslag/de recensie van Van der Knijff) eens op een cursus begrijpend lezen, lees nog eens de column van Sebastian (maandag 17 januari) en keer in tot uzelf!
jan | ´s-Gravenpolder | 18 jan 2011 - 20:54
 
m.i. is het raadzaam deze discussie te stoppen en van het web te halen. Niemand, maar dan ook niemand wordt hier wijzer van en schiet er wat mee op!
Arjen Uitbeijerse | Capelle aan den IJssel | 14 jan 2011 - 20:26
 
Ik vind het heel erg als mensen van het RD zo negatief op elkaar
reageren. We zijn van nature allemaal zondig. Maar leert de Bijbel
ons dat we onze medemens moeten liefhebben als onszelf?
Ik ben zelf niet zo'n liefhebber van de Martin Mans-stijl. Maar dat
betekent niet dat ik op Martin Mans loop te schelden.
Ik heb heel veel perioden gehad dat ik wel op mijn vijanden schold. Maar de HEERE heeft mij in het hart gegeven dat dit niet
goed is.

Meneer Lansingerland

Vraag aan de HEERE om kracht en wijsheid. Moge Hij u de gave
om uw vijanden lief moet hebben schenken zodat u een leesbare
brief van Christus mag zijn!

Gods zegen toegewenst!


Willemijn Hissink | Ede | 13 jan 2011 - 17:09
 
Wat een onzin vertelt meneer Lansingerland!

Die toccata van Marco, wat is daar mis mee? Wat heb je aan een zachtzinnig concert, zoals u formuleerd? Dan kan je net zo goed een electronisch orgeltje neerzetten! Kom op zeg!

Ik vond het een geweldig mooie avond! Wel vond ik dat Sander het erg van zijn registratie moet hebben; maar ook dat stuk zat goed inelkaar!

Ook alle eer aan Herman! Wat een geweldig goede organist is dat!

Peter Eilander vond ik het beste, voor de pauze. Psalm 16. Zat zeer goed inelkaar! Ik ben benieuwd wanneer hij die gaat uitgeven!

Ook Marco vond ik helemaal geweldig! Hij haalde eruit wat erin zat! 'k Ben benieuwd wat hij volgend jaar gaat doen!

Kortom: Een geweldige avond, met veel goede muziek!
Wouter van Oossanen | Meteren | 13 jan 2011 - 08:21
 
Ik ben zelf niet naar het concert geweest, een tikje te ver op een zaterdagavond, maar goed, wat de recensie betreft: Het valt mij wel op dat men bij het RD veelvuldig gebruik maakt van recensenten die niet zo veel hebben met de Zwart/Asma cultuur. En daar is Van der Knijff er ook één van, lijkt het. Als je als recensent niet zo veel met die muziek hebt, ga er dan ook niet heen, dan kán het ook geen evenwichtig verhaal worden. Het interview van Van Vliet gelezen hebbend, dwingt niets anders dan respect af, hoe hij tegen de zaken aankijkt die in ons orgellandje gaande zijn. En het kan zo zijn dat ie zijn dag niet had, is dat zo erg meneer v/d Knijff?? Laten we zijn jubileumconcert in de Joris maar afwachten, op zijn 'eigen' orgel, misschien ligt hem dat orgel wat meer....ik weet het haast wel zeker. 15 jaar geleden zei eens een keer iemand tegen me: Als het RD goed schrijft over een concert uit de zwart/asma traditie, zal het wel niets zijn.... tja, dat is er ook één. Ben naar verschillende concerten van Van Vliet geweest, en dat was meestal top!
Jan Grootenboer | Staphorst | 12 jan 2011 - 22:19
 
Beste mensen,

Met verbazing lees ik de kritieken op het verslag van Jaco van der Knijff. Zo negatief is dat toch niet? Lees de verslagen van de muzikale felicitaties maar eens door. Dat Van Vliet aarzelend overkwam, hoorde ik op een opname van vorige keer ook! Dat mag dan toch gezegd worden? Ik ben niet op de avond aanwezig geweest, DV volgend jaar hoop ik wél te gaan. Waar ik dan weer méér moeite mee heb, is de toonzetting van de CD-recensie van Piet den Uil in het RD van deze dag. Dat vind ik gewoon een minne streek! Repertoire wat je niet aanstaat, zal ook nooit positief gewaardeerd kunnen worden.
Bart van Engelenhoven | Yerseke | 12 jan 2011 - 22:12
 
Wat een klink klare onzin van Meneer langsingerland om te zeggen dat wat Marco speelde een Overdonderde Toccata is, Het was echt een Muzikale toccata, Super Marco! Ik vind het wel een mooi nummer.gelukkig gaat Hij deze toccata ook vanuit de Laurenskerk op cd zetten, Kooimans en sander was wat minder,maar de rest was wel mooi ook die Toccata die Herman Speelde was super heet eigenlijk Blues Toccata,moet kunnen
Gerrit boer | Rotterdam | 12 jan 2011 - 18:27
 
Wat een overdreven negatieve reacties op een "verslag" van dhr vd Knijff.

Ik vind het verslag namelijk zo slecht nog niet. Ik was ook bezoeker van het concert en ben dat al vele jaren.
Het concert valt sinds het wegvallen van KJMULDER behoorlijk tegen. Vergelijken hoeft ook niet, maar het is wel het unieke concert wat jaren door Mulder werd gegeven.
Het was duidelijk te horen dat M.den Toom het orgel beter beheerst. Hij maakt gebruik van de veelzijdige registers op het orgel. Ben daarom blij dat hij volgend jaar aan de beurt is.
Het programma na de pauze was inderdaad onlogisch. We zongen even een versje van 89. Waarom bijvoorbeeld niet aan het einde van het concert, of twee verzen. De 'begeleiding' klonk hijgerig en was erg matig. Bach/Reger/... allemaal niet aanwezig, maar goed dat kan een keer gebeuren, no problem.
Het laatste stuk was de Toccata, lekker druk natuurlijk. Van Vliet schreef eerder in de krant een hekel te hebben aan amateurorganisten die er lustig op los hakte op orgels... Dit leek er anders veel op haha.
De toegift was ook nietszeggend. Veel gedraai en de partitudes vlogen om je oren. Voor het eerst voelde ik me een tikkeltje dronken.
Kortom, thuis gekomen weer vlug Mulders nieuwjaars cd in de lade gesmeten en genoten van de vervlogen gouden jaren..
Eind goed, al goed.
Ik heb me trouwens nooit zo druk gemaakt om dit concert dan alle zenuwachtige reacties van diverse rd-lezers. Laat dhr vd Knijff lekker z'n ding doen.
Hans Almekinders | Dordrecht | 12 jan 2011 - 17:56
 
Een niet professionele recentie, ik vraag me af of Jaco van der Knijff een echte verslaggever is of misschien zijn diploma bij bonnetjes van DE bijelkaar gespaard heeft, over smaak valt te twisten, overkwaliteit niet.
Lize de Fockert | Rotterdam | 12 jan 2011 - 10:00
 
Pfft... wat een emoties.. ik heb als (duidelijke amateur) toch een mooie avond gehad. Mijns inziens kan Herman van Vliet toch een aardig nootje spelen al moet ik wel eerlijk zeggen dat een eerder nieuwjaarsconcert (Den Haag) en een prachtige CD van Herman van Vliet een ander beeld geven dan het concert in Rotterdam. Maar over de hele avond genomen (incl. andere organisten) waren er genoeg mooie stukken c.q. muzikale momenten. Kortom: volgende keer zou ik weer gaan (met of zonder dhr. van der Knijff). Aanbeveling voor het RD voor zo'n uniek concert: laat meerdere mensen een recentie schrijven, en wat mij betreft dan gewoon inclusief dhr. van der Knijff.
M. Roos | Leiderdorp | 12 jan 2011 - 09:46
 
We hadden er al drie uur rijden opzitten voor ik in Rotterdam aankwam en het was MEER DAN DE MOEITE WAARD ! Ik kan me ook totaal niet vinden in de recentie van de heer Van der Knijff. Al hoewel het DE MENING VAN 1 PERSOON IS vonden wij het een geweldige avond. Wij komen al 30 jaar naar de nieuwjaarsconcerten helemaal vanuit Groningen en vonden dit één van de mooiste concerten tot nu toe. Natuurlijk missen we het spel van Klaas Jan Mulder ...! Dat is logisch maar helaas is het niet anders. Bezoek namelijk wekelijks concerten maar dit Nieuwjaarsconcert is iets WAAR IEDEREEN, HEEL ORGELMINNEND NEDERLAND BIJ MOET ZIJN! Geweldige organisten, prachtig programma (en brochure), geweldig uitgevoerd en een uitstekende organisatie. TOT VOLGEND JAAR !
Jan de Bruijn | Groningen | 12 jan 2011 - 08:58
 
Als orgelliefhebber heb ik al heel wat recensies van concerten of cd's gelezen, maar deze recensie heeft in mijn ogen inderdaad een toch wel iets tè overdreven negatieve toon! Eigenlijk lees ik veel te weinig positieve punten. Een gezond evenwicht lijkt me niet onbelangrijk, zeker in het kader van een dergelijk concert, waarbij het ten diepste niet om de kwaliteit of uitvoering van de muziek gaat, maar om de ziel van de mensen er achter: 50 jaar organist! Een recensent mag ook feedback hebben op het schrijven van zijn recensie, bij deze.

Ik was ook aanwezig afgelopen zaterdagavond in de Laurens in Rotterdam, ik kan er dit van zeggen: het was in mijn ogen een topconcert! Ik bedoel met name op de muziek, die deed ècht wat met me! (ongeacht welke foutjes er gemaakt werden, ik hoorde ze ook wel). Ik heb er de afgelopen dagen nog van nagenoten! In dat kader begrijp ik de reacties van de mensen hieronder me, het doet zeer om (nadat je er zelf zo van genoten hebt) een overwegend negatieve recensie te lezen! De halve orgelwereld die niet aanwezig was heeft nu wel een beeld van dit concert en wel het beeld van één enkele recensist...en nog negatief ook.

Ik ben het met Bastiaan-Jan eens dat de recensiecultuur gewoon wel eens doorgeslagen is. Van mij hoeft er geen recensie over een dergelijk concert geschreven te worden, evt. wel een kort (zakelijk) verslag met welke stukken er zijn gespeeld e.d., maar geen grondige analyse, dat roept veel te veel emotie op. Een recensie door mensen met grondige muzikale kennis van een dergelijk concert is helaas bijvoorbaat al in te vullen.

Jacco v/d Knijff ik waardeer je als muziekjournalist absoluut! Je hebt vaak waardevolle bijdragen in het RD die ik graag lees, maar het zou wel fijn wezen in het kader van dit soort concerten de kritische noot iets te minderen. Stel dat de hele kerk er met die gedachten zaterdagavond bij had gezeten, dan had er voor een 50 jaar spelende organist nauwelijks applaus kunnen wezen.

Conclusie:
De recensie vind ik niet recht doen aan de werkelijkheid van het concert.
Coen | Arnemuiden | 11 jan 2011 - 20:49
 
Gaat het allemaal een beetje mensen,
Over een wereldramp wordt nog niet zoveel gezegd.
Ik ben er niet bijgeweest, maar had ik nou wat gemist ???
Denk om uw bloeddruk......
Nico Post | Maartensdijk | 11 jan 2011 - 19:25
 
Bij dezen nog een korte reactie op al het geschrevene.

Laten we volwassen met elkaar omgaan. Muziek kun je eigenlijk moeilijk recenseren. De een beleeft het zus en de andere zo. Het belangrijkste mijns inziens is dat er gemusiceerd wordt vanuit het hart. Waar hoort men dat tegenwoordig nog? Wat krijgt men mee op het conservatorium tegenwoordig?
Ik persoonlijk hou niet van platgetreden paden. Zoek en speur naar muziek. Schotel niet elke keer hetzelfde programma voor maar zet mensen aan het luisteren.

Een zaterdagavond is dat gelukt in de Laurens. Er hing een hele goede sfeer. Het was een toeleven na de 2e helft van het programma waar de jubilaris mocht spelen.
Zoals iemand al schreef hier, spelen vanachter de stropdas. Daar gaat het om. De diepte in. Niet aan de oppervlakte blijven maar zoeken naar de muziek achter de noten.
We zijn allemaal mensen en we maken allemaal fouten. De beste organisten maken fouten. Daar kunnen we niet omheen. Dat is een feit wat vaststaat.
Maar we mogen elkaar wel wat vriendelijker bejegenen in plaats van een heel nieuwjaarsconcert naar beneden te halen. Die mensen doen hun best laten we dat niet vergeten. Wat ten gehore wordt gebracht is slechts het topje van de ijsberg.
Sommigen vinden het schijnbaar niet belangrijk hoe van Vliet is tegenover zijn leerlingen. Ik weet wel dat deze man altijd een oprechte belangstelling heeft voor het wel en wee van zijn leerlingen. Ondertekende kan daar over meepraten daar de jubilaris na afloop van het lesgeven zijn moeder opbelde om haar alvast te feliciteren met haar verjaardag en even zeggen ondertekende omstreeks kwart voor 11 richting huis was vertrokken.

Hou maar in het oog dat bescheidenheid de mens siert. Dan denk ik aan Van Vliet, Mulder en nog meer muzikanten. Houd vrede onder elkander. Niet elke organist maakt het mee om zijn 50 jarig jubileum te mogen herdenken. Ik moet dan denken aan die eerste paar nummers van het programma na de pauze. De eenvoud die ervan af kwam. Geen niemandalletjes mijns inziens..

Hierbij wil ik het laten, ik kan alleen zeggen iedereen beleeft muziek op zijne wijs.
Dirk-Jan Morks | Oosterland | 11 jan 2011 - 17:21
 
Dag,

Ik wil me aansluiten bij Jaap uit Barneveld. Volwassenheid, dáár gaat het om. Jacco van der Knijf heeft m.i. een evenwichtige - zover ik dat al kan beoordelen - reactie geschreven. Hulde. Al lezende denk ik: waar gaat het nu om, om personen of om de muziek? Ik schaam me voor de overtrokken reacties.

Jan-Willem van Braak
Jan-Willem van Braak | Wageningen | 11 jan 2011 - 16:19
 
Dag,

Ik wil me aansluiten bij Jaap uit Barneveld. Volwassenheid, dáár gaat het om. Jacco van der Knijf heeft m.i. een evenwichtige - zover ik dat al kan beoordelen - reactie geschreven. Hulde. Al lezende denk ik: waar gaat het nu om, om personen of om de muziek? Ik schaam me voor de overtrokken reacties.

Jan-Willem van Braak
Jan-Willem van Braak | Wageningen | 11 jan 2011 - 15:49
 
Er wordt hier door veel mensen een grove fout gemaakt. Mag ik vragen waar staat hier sprake van een recensie is? Ik weet niet wat jullie lezen, maar in onder het interview van Herman van Vliet stond: "Maandagmorgen is op deze site een verslag te lezen van het jubileumconcert in Rotterdam." en RefDag twitterde zelf: "Verslag van jubileumconcert Herman van Vliet zaterdag in Rotterdam. Met foto Van Vliet met vijf vrienden. http://bit.ly/f34x9y".

Van Dale zegt het volgende:
Een verslag is een rapport over..
Een recensie is een beoordeling, kritische beschouwing.

Als het RefDag dít een verslag noemt (en dat doet zij dus) slaat zij de plank, met redacteur Van der Kniff en alle positieve reageerders, volledig mis.
Zou hier sprake zijn van een recensie, dan heeft Van der Kniff zijn opdracht waardig uitgevoerd.

Het betreurenswaardige is echter waar: het zou een verslag moeten zijn, maar Van der Kniff heeft zich het jasje van een recensent aangetrokken. Dát is de zo jammer, dát is het probleem.
Pim | Barneveld | 11 jan 2011 - 14:40
 
Als bezoeker van het besproken concert kan ik mij niet geheel vinden in de concertbespreking. Het neigt naar op alle slakken zout leggen. En daarnaast vind ik de toonzetting niet altijd even respectvol. Laat ik het voorzichtig zeggen: het geheel neigt naar een negatieve toonzetting.
Inderdaad was het orgelspel niet altijd vlekkeloos en trefzeker. Maar het was niet overheersend of storend. Misschien speelden hierbij de de omstandigheden ook een rol. Daarbij vind ik het ver gaan om gespeelde werken in twijfel te trekken of op te merken wat ontbreekt. Op dit punt had ik graag meer respect gezien voor de programmakeuze van van Vliet. Waarbij het iedereen vrij staat een eigen andere voorkeur te hebben. Zelf had ik gaarne een groot werk van Reger gehoord, maar dat is verder niet van belang voor mijn mening en oordeel over het concert.
Uiteraard mag een recensent kritisch zijn. Graag zelfs. Dat is in het belang van de musici, maar ook van de lezers. Immers als het goed is treven wij met elkaar naar kwaliteit. Maar dan wel op goede gronden, in alle redelijkheid en met respect. En daarbij hoeft men eigen voorkeuren niet weg te cijferen, maar ook niet te laten overheersen. Anders komt de objectiviteit in het gedrang. Van de recensent. Maar ook van mij als lezer. Immers als lezer vorm je zo vooroordelen richting recensies. Die er mogelijk toe leiden dat volgende recensie minder of zelfs niet meer serieus worden genomen. En dat dient voorkomen te worden.
Tot besluit wil ik opmerken zeer te hebben genoten van het concert. Het was goed om in Rotterdam te zijn.

Gert Beekman | Doornspijk | 11 jan 2011 - 12:37
 
Als ik zo vrij mag zijn: ik vind de reactie van B.J. van Vliet (10/1, 22:22) een beetje theatraal. Als er al een ‘recensiecultuur’ bestaat, dan is die m.i. niet het probleem. Natuurlijk verschijnt er wel eens wat in de categorie ‘dat had vriendelijker gemogen’, maar ik denk dat het probleem hem veel meer zit in het (gebrek aan) incasserings- en relativeringsvermogen van veel mensen. Gek genoeg gaat het dan vooral om de ‘fans’. Als daar nou eens wat aan zou veranderen, dan zouden er al veel minder ‘gewonden’ vallen. De vergelijking met Hanslick gaat ook niet op. De tijden zijn compleet anders. Recensenten met de macht, het gezag en de invloed van Hanslick zijn om allerlei redenen (gelukkig) niet meer te vinden. En ik geloof niet dat er erg veel musici zijn die meteen het RIAGG bellen als ze een kritische opmerking horen of lezen.
Ik vind het verslag van Van der Knijff evenwichtig en goed onderbouwd (of je zijn mening nu deelt of niet). Het is duidelijk waarom hij sommige dingen beter vond dan andere en hij heeft dat op een nette manier opgeschreven. Als je vindt dat een muziekrecensent dat niet mag, blijft inderdaad alleen de optie van een droog objectief verslag zonder persoonlijke mening over. Maar dan kun je net zo goed een kopie van het programmaboekje afdrukken.
Broekman | Dordrecht | 11 jan 2011 - 11:38
 
Ik ben niet bij het concert aanwezig geweest, maar verbaas me over de negatieve reacties hier op de site.

Ten eerste is de bedoeling van een recensie nooit om een volledig objectief beeld te schetsen. Dat kan ook niet.
Een recensie bevat altijd een kritisch persoonlijk gekleurd laagje van interpretatie en evaluatie. Daar hoef je het als lezer niet per se mee eens te zijn, en je moet er boven kunnen staan.

Ten tweede vind ik de kritiek op de recensie overtrokken. Als buitenstaander vind ik het artikel overwegend positief, met hier en daar een kanttekening over aarzelend/niet-overtuigend spel, de programmering & de invulling van de avond.
Logisch; een recensent probeert ook verbeterpunten te noemen. Dat heeft niets te maken met "gevoelloosheid", "trappen", "afkraken" en "flessen azijn".

Overigens zijn de manier van lesgeven van Van Vliet en de orgelkunsten van de recensent (reactie Dirk Jan Morks) hierbij volkomen onbelangrijk.
Piet Nelemans | Nijkerk | 11 jan 2011 - 11:11
 
Bedankt voor de evenwichtige en onderbouwde recensie. Er spreekt m.i. een niet door iedereen onderkende welwillendheid uit, gepaard met een broodnodige objectiviteit. Als je serieus met muziek om wilt gaan, en dat wil Herman van Vliet blijkens het stuk in het RD van afgelopen zaterdag, ben je blij met een serieuze recensie van iemand die weet waar hij het over heeft.
A.W. Pronk | Capelle ad IJssel | 11 jan 2011 - 09:34
 
Waarom al die negatieve reacties? De recensent heeft zijn persoonlijke mening gegeven, en die is niet geheel positief. Dat kan. Kritische noten mogen ook worden gehoord, toch? Daarbij is objectief recenseren zelfs totaal onmogelijk!
De recensent gebrek aan kennis van zaken verwijten of beschuldigen van trappen richting een 'romantische maestro' is flauw en getuigt mijns inziens van dweperij met de bedoelde 'maestro'.
Marijn Verschuure | Kruiningen | 11 jan 2011 - 07:58
 
Nog even over het concert zelf.

Ik was een bezoeker van het concert en als bezoeker, dus niet als recensent, mag ik mijn mening geven. Zo persoonlijk als ik maar wil.

Het was een concert vol inspiratie. Er werden hele mooi prestaties neergezet.
Van iedere musicus afzonderlijk maar ook van de jubilaris.
Er gebeurde gewoon wat.
Er hing iets in de kerk. Vrede, lofprijzing en aanbidding.
Geen toespraken in woorden maar in muziek, en wat voor toespraken.
En dan het muzikale dankwoord van de jubilaris na de pauze, echt, welgemeend, uit het hart, sober, virtuoos en verstild.
Kritische noten, weggespoeld door dankbaarheid en liefde.
Dat daar altijd veel op afkomt, daar is de Bijbel zo dik van geworden...
Peter, Wybe, André, Marco en Sander, geweldig gecomponeerd en vertolkt.
Jubilaris, van harte gefeliciteerd met uw jubileum.

Bastiaan Jan van Vliet
Bastiaan Jan van Vliet | Haarlem | 10 jan 2011 - 23:01
 
Ik vond het een heel mooi concert. Mijnheer van der Knijf heeft geen gevoel.
P.S. de nieuwe CD was al feestelijk gepresenteerd bij het Nieuwjaarsconcert in de Lutherse Kerk in Den Haag (1 januari)
Erik Bakker | Haarlem | 10 jan 2011 - 22:35
 
Een voor zover ik kan beoordelen, eerlijke en evenwichtige recensie van een concert. Waar ook tegenover de kritiek wat anders gezet wordt obv CD-opnamen en dus ook een positief geluid niet ontbreekt. Uit de reacties van een aantal begrijp ik dat er geen kritiek gegeven mag worden op hun muziek'heilige'. Het getuigt van volwassenheid als je tegen kritiek kunt ook al raakt dat zaken die je dierbaar zijn. Graag wat meer volwassenheid in de reacties, zodat niet de integriteit van de scribent in twijfel wordt getrokken.
Jaap | Barneveld | 10 jan 2011 - 22:24
 
Mijnheer Van der Knijff,

Tja, een recensent, die alleen het vuurwerk als hoogtepunt beschouwt; hoe serieus kunnen we dat nemen? Als organist die regelmatig concerten geeft kan ik verklappen dat het spelen van genoemde toccata’s niet zo spannend is hoor; dus in dit geval ook niet! Maar wie durft er nog verstilde muziek te spelen; muziek vanachter de stropdas!! Wat een fantastische Melodie van Guilmant, en dat durft u een weinig om het lijf hebbend stukje te noemen? Wat een verarming voor de orgelwereld zeg…. Eenvoud is kenmerk van het ware! Wie hoor je over de geweldige samenzang van Psalm 89? Een hoogtepunt van de avond; brok in de kil. Langzamerhand worden we berekende concertbezoekers, foutentellers! We (u Van der Knijff!! ) moeten ons diep schamen.
Zaterdagavond een werkelijk prachtig concert gehoord, waarbij Herman van Vliet op zijn bekende wijze ons bekende en onbekende stukken heeft laten horen. En zeg nou eerlijk, niets afdoende aan het spel van de organisten voor de pauze, qua registratie en klankkleur gebeurde het zonder twijfel NA de pauze! Dat mag ook wel even gezegd!

En ik kan het niet laten: Het stuk van Marco den Toom, al dan niet knap, hoorde niet thuis in het programma. Bescheidenheid is ook een kunst! Zowel naar de collega organisten toe, als naar de jubilaris. Een devote Psalm 16 of 26 heeft toch veel meer diepgang van een overdonderende ( lege ) toccata! En dat zou u moeten weten meneer Van der Knijff.

Enfin, u zit blijkbaar of een ander level; spijtig, maar val ons daar alsjeblieft niet meer mee lastig.
Dank aan alle organisten van zaterdagavond!
Jan | Lansingerland | 10 jan 2011 - 22:23
 
Ik zou graag wat anders aan de kaak stellen en dat is die belachelijke recensiecultuur. Weet wel, ik heb er ooit één van mijn spel gehad en die was vol waarheid dus voordat ik verder ga, ik heb zelf geen negatieve ervaringen met recensies.

Hoe ter wereld is het mogelijk dat één persoon de macht heeft om een concert te recenseren. Dat is toch hoogst gekleurd en persoonlijk? Het is zelfs onchristelijk om te recenseren. Musici worden zo vogelvrij verklaard. Het bouwt niets op. Positief nog negatief, het is allebei verkeerd. Ik vind dat als je iets over het concert te melden hebt, zij het opbouwend of afbrekend, ga eerst naar de musici zelf toe en vraag of ze het eens zijn met wat in de krant komt. Dat is eerlijk, oprecht en christelijk.

Ik heb altijd al een hekel aan die recensiecultuur gehad. Componisten als Anton Bruckner en Gustav Mahler hebben er zeer onder geleden. De pen van Eduard Hanslick, die schreef ten gunste voor de cultuur rondom Johannes Brahms, was zo machtig dat Bruckner er zwaar onder leed en veel waardering misliep. Is dat christelijk?

Van Vliet en vele anderen, musiceren naar eer en geweten. De één houdt hiervan en de ander niet. Dat kan gebeuren en die ruimte bestaat. Het is zo jammer dat een recensie zo persoonlijk gekleurd is, opbouwend of afbrekend.

Dat hele recenseren, waar ook ter wereld in wat voor cultuur dan ook is een grote belachelijke vertoning waar duizenden gewonden vallen.

Het RD zou de eerste krant moeten zijn om dit gewoon achterwege te laten, nog afgezien van de inhoud van bovenstaande recensie.

Gewoon een objectief verslag die voor iedereen tot vreugde strekt en zo geschreven dat mensen zin krijgen om vaker naar Van Vliet (en de anderen) te gaan luisteren. Het hoeft niet altijd juichend te zijn, als het maar oprecht, objectief en niet persoonlijk gekleurd is.

Eén mening van één recensent, of dat geldend is. Dit roept zoveel strijd op. Ook de musici weten niet waar ze aan toe zijn.

Dus wat mij betreft, weg met die recensiecultuur. Als musicus verklaar ik hierbij de oorlog aan die vermaledijde Godtergende cultuur. Wat gaat er veel mis, wat sneuvelen er veel mensen. Is dat de bedoeling? Laat een ieder toch in zijn of haar eigen geweten verzekerd zijn, ook musici. Al ben je het niet altijd met elkaar eens, dat de Goddelijke liefde blijve!!

Met vriendelijke groet,

Bastiaan Jan van Vliet
Bastiaan Jan van Vliet | Haarlem | 10 jan 2011 - 21:56
 
Ben niet bij het concert geweest, maar wil toch reageren. Volgens mij is een recentie een journalistiek verslag, waarbij een kritische noot niet geschuwd hoeft te worden. Daar komt bij dat je als musicus tegen kritiek moet kunnen. Een goed musicus is niet snel tevreden. Herman van Vliet is m.i. één van de betere organisten van Nederland. Maar dat wil niet zeggen dat hij altijd even goed speelt. Bach ligt hem duidelijk minder dan Widor. Maar het commentaar in de reacties verbaasd mij. Ze zijn minstens net zo erg als wat men de recencent verwijt!
Erik Meinten | Zwolle | 10 jan 2011 - 20:17
 
Dé ingrediënten voor een onvergetelijke avond !
-----------------------------------------------

1. Musici
2. Programma
3. Organisatie

En dat was het. Topmusici. Een uitgerekend mooi én uitgevoerd programma en een uitmuntende organisatie van A t/m Z door impresario Pieter van der Ploeg. Zelden heb ik zo'n FANTASTISCHE AVOND MOGEN MEEMAKEN.

Waarom nou weer zo negatief neerzetten door 'onze' (?) krant. Het ontbrak namelijk aan niets. Want zo langszamerhand is het niet meer onze krant. Ik wordt zo langzamerhand bang van deze krant én de mensen achter deze krant.

Wees gepast positief en draag dit uit ook in uw krant.

BEDANKT VOOR DEZE ONVERGETELIJKE AVOND, Peter, Wybe, André, Marco, Sander, de jubilaris Herman van Vliet en zeker niet als laatste, Pieter van der Ploeg. Ik heb na vele jaren concerten te hebben bezocht weer eens ECHT GENOTEN! Op naar het volgende Nieuwjaarsconcert !
Karel Lanser | Sliedrecht | 10 jan 2011 - 19:56
 
Met stijgende verbazig heb ik deze "recentie" gelezen. Deze meneer moet vooraf een fles azijn gedronken hebben, kan niet missen....
Paul Broer | Barneveld | 10 jan 2011 - 19:39
 
Jammer, dat er zo overgevoelig gereageerd is op de recentie van de heer Van der Knijff. Naar goed journalistiek gebruik worden recencies niet NAMENS RD redactie geschreven mijn zijn een persoonlijke mening. En dan geldt zoveel hoofden zoveel zinnen.
De toon van de reacties zegt veel over degenen die ze schreven.
Als iemand een andere mening is toegedaan dan de recentscent, dan is het fijn dat daar voor de mogelijkheid is om die kenbaar te maken, en ik neem dag dan graag kennis van om tot een evenwichtig oordeel te komen. Maar reacties als Cor Schippers, Kees Rotterdam, Cor Lisse zijn naar mijn persoonlijke mening geen bijdrage aan de kwaliteit van het RD
Bert | Huizen | 10 jan 2011 - 19:09
 
Mijnheer Knijf,

Ik weet niet of u Herman van Vliet persoonlijk kent? Maar bij dezen wil ik het toch gezegd hebben dat Herman van Vliet afgelopen zaterdag een waardig programma heeft neergezet. In uw verslag komt een negatieve toon naar voren welke ik niet aanhang en waarmee ik geenzins van plan ben om mee in te stemmen.
Van Vliet heeft goed gespeeld afgelopen zaterdagavond. Het gaat ook weleens minder. De Marcussen in Rotterdam is geen instrument dat je zich makkelijk gewonnen geeft. Uit het programma blijkt dat van Vliet het kleine ook eert. Als leraar ken ik van Vliet goed en weet ik wat deze man drijft. Zoeken naar de muziek achter de noten. De begeestering. Dat kunnen we lang niet van iedereen zeggen. Leg er wat van jezelf in. Wie komt er met zulke werken op een programma die niet bekend zijn of onbekend? Vergeet verder ook niet zo'n toccata van Mons Leiving Takle een hondsmoeilijk stuk is waar heel wat op gestudeerd zal zijn.
Een man als van Vliet is een groot pedagoog in alle opzichten. Niet iemand die daarvoor eerst een studie moet volgen maar hij heeft dat van nature in zich. Hoeveel geduld deze man met zijn leerlingen heeft is verbazingwekkend. Een uurtje les mond altijd uit in langer dan een uur. Altijd leerzaam en verfrissend. Een wandelende bibliotheek is deze man zeer wel in staat tot verassende kunststukken.


Ik vraag me eigenlijk af of u in staat ben dit programma te spelen als u tenminste al een instrument bespeel.
Daarnaast hebben de muzikale vrienden van van Vliet een waardige hommage aan hun collega gebracht. Kom daar maar eens om in Nederland. Hoeveel afgunst is er niet onder elkander.

Hierbij wil ik het laten en hoop ik dat Herman van Vliet nog jaren door mag gaan met musiceren.
Dirk-Jan Morks | Oosterland | 10 jan 2011 - 18:24
 
helemaal met jullie eens. bach en reger zeer zeker niet gemist. het was een prachtige avond een echt concert,zo zijn er niet veel.
niels | werkendam | 10 jan 2011 - 17:01
 
Mijnheer vd Knijff,

Dieper trappen kan niet.
Dit is echt erg, en dat in het Refo. dagblad.
Geweldig, ga zo door, t'kom best goed met je.
Dit moet kunnen in 2011, lekker trappen na de medemens, vooral als het niet in je straatje past.
Een woord WALG......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Cor Schippers | Nieuw Lekkerland | 10 jan 2011 - 16:59
 
Ik vind dit artikel, ten onrechte, uitermate negatief. Het lijkt wel of meneer van der Kniff geen rustige verstilde muziek kan waarderen. Het is duidelijk geen liefhebber van Herman van Vliet. Jammer!!
Samuël | Nunspeet | 10 jan 2011 - 16:58
 
Iemand die met zo weinig verstand van zaken vooral het tweede deel van dit fantastische concert van commentaar voorziet is het m.i. niet waard om ooit nog maar enig woord in wat voor een krant dan ook te schrijven!!
De Melodie van Guilmant is juist zo vol lyriek en franse emotie gespeelt zodat de liefhebber die wel een gezonde kijk op muziek heeft op het puntje van z'n stoel ademloos zat te luisteren. En dat noemt men een niemendalletje.........
Wat een arogantie en lef om dit zo te durven schrijven
Dit gold ook voor Faure. En van Vliet ging zeker net zo trefzeker te werk in Sandvold en eigen fantasie als den Toom in zijn toccata.
Het is trouwens niet de eerste keer dat een RD recensent dit nieuwjaarsconcert afkraakt: Kom dan gewoon niet. Men weet van te voren al hoe gekleurt het verhaal gaat worden omdat een beetje trappen richting een dergelijke romantische meastro nu eenmaal ook traditie schijnt te zijn in de Orgel/Refo/VOGG-wereld. Staat allemaal erg sierlijk voor de buitenwereld beste mensen!
Cor | Lisse | 10 jan 2011 - 16:20
 
Helemaal met Pim eens! De teneur van het hele verhaal is ronduit negatief. In ieder geval geeft in mijn optiek de jounalist geen objectieve, maar persoonlijke mening. Ik ben best veel gewend, maar voor het eerst sinds lange tijd weer eens een CONCERT meegemaakt.
Waarom nu niet nadruk gelegd op het unieke feit dat er 6 toporganisten -als vrienden en collega's- veel mensen (en niet te vergeten de musici zelf) van een onvergetelijke avond hebben genoten?! (typisch (Refo) nederlands?)
Kees | Rotterdam | 10 jan 2011 - 14:43
 
Wat een dramatisch negativisme van meneer Van der Kniff. Het was een fantastisch concert, met vooral prachtige momenten! Schijnbaar is de redacteur meer een fan van het 'dominante amateurisme' waar Van Vliet op doelde in zijn interview. Jammer dit...
Pim | Barneveld | 10 jan 2011 - 13:31
 
Plaats een reactie
Naam
Woonplaats
E-mail
Bericht
 
Captcha
Verificatiecode

Hiermee wordt voorkomen dat via geautomatiseerde programma's reacties worden gemaakt en spam wordt verstuurd.

Door te reageren gaat u akkoord met de algemene voorwaarden.

 
Knipsels
    Meer uit deze rubriek