KOPENHAGEN – Het klimaatakkoord dat in Kopenhagen moet worden gesloten, wordt gezien als de opvolger van het Kyotoprotocol dat in 2012 afloopt. Wat staat er ook alweer in dat verdrag?
Op een internationale klimaattop in 1997 in de Japanse stad Kyoto is het protocol opgesteld. Het doel is het stabiliseren van de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer en voorkomen dat concentraties van deze gassen zorgen voor opwarming van de aarde.
Een van de belangrijkste afspraken is dat de rijke landen de uitstoot van broeikasgassen tussen 2008 en 2012 met ongeveer 5 procent terugbrengen ten opzichte van de uitstoot in 1990. Voor Nederland komt het percentage reductie uit op 6. Naast kooldioxide (CO2) tellen ook methaan (CH4), lachgas (NO2) en een aantal fluorverbindingen (HFK’s, PFK’s en SF6) mee in de afspraken. Ontwikkelingslanden, waaronder China en India, worden nog ontzien.
In het protocol staat verder dat landen hun reductie ook in het buitenland mogen bewerkstelligen. Daardoor komt onder meer het systeem van emissiehandel tot stand, waarbij landen hun overgebleven uitstootrechten mogen verkopen aan landen die meer uitstoten dan waar ze recht op hebben.
Ook wordt beloofd geld vrij te maken voor arme landen die zich moeten aanpassen aan de gevolgen van klimaatverandering.
Op 16 februari 2005 treedt het protocol in werking. Op dat moment hebben het vereiste aantal van 55 landen, ter waarde van minimaal 55 procent van de wereldwijde uitstoot, het verdrag geratificeerd. Later sluiten nog eens tientallen regeringen zich bij het protocol aan. Het protocol telt inmiddels 184 handtekeningen en verloopt in 2012.
De Verenigde Staten tekenen het protocol, maar president George W. Bush weigert het verdrag te ratificeren uit angst voor schade aan de economie.
De landen baseren zich op gegevens van het IPCC – het klimaatbureau van de Verenigde Naties. Die denktank stelt dat westerse landen in 2020 gezamenlijk tussen de 25 en 40 procent minder CO2 mogen uitstoten ten opzichte van 1990. Voor ontwikkelingslanden is dat tussen de 15 en 30 procent. Door die vermindering zou de stijging van de gemiddelde temperatuur wereldwijd de komende jaren beperkt kunnen worden tot 2 graden Celsius. Het Kyotoprotocol heeft de neuzen gericht, maar zijn opvolger moet landen aanzetten tot daadwerkelijke actie.
