21-08-2008 10:13
| Eunice Hoekman-van Stuijvenberg
AMSTERDAM - Het desolate gebouw aan een volle verkeersader in de Amsterdamse Bijlmer deed ooit dienst als parkeergarage. De weinige kleur op de gevel komt uit een graffitispuitbus. Binnen, in de buik van de Church of Pentecost, getuigen het zachte tapijt en de bloemen van zorgzame en offervaardige gemeenteleden.
Op de stoep wijst de hoofdpastor van de migrantenkerk, Samuel Agyin, om zich heen. Er is weinig criminaliteit in de omgeving van het kerkgebouw, zegt hij. Terwijl hij zijn handen vouwt: „Daar bidden we veel om.”
En dat niet alleen. Op zondag kan er zomaar een politieagent op het podium staan die waarschuwt voor wangedrag. Alle kerkleden mogen preken.
Aandacht voor de praktijk van het christelijk leven is belangrijk in de Church of Pentecost, die haar oorsprong heeft in Ghana en in 1990 vaste voet kreeg in Nederland. Gemeenteleden wijzen elkaar in allerlei verbanden op het belang van bijvoorbeeld een goed huwelijk, een gedegen opvoeding, een gezonde levensstijl en fatsoenlijke kleding.
„Het onderwijzen van deze moraal vloeit voort uit het leven met Jezus Christus”, zegt de hoofdpastor. „Wie in Hem gelooft, gaat een goed leven leiden.”
Behalve ouderlingen, diakenen en diaconessen kent de Church of Pentecost apostelen, evangelisten, pastors en leraars. Pastors houden het opzicht over de gemeente, bijgestaan door de ouderlingen. Op hun beurt laten apostelen een wakend oog gaan over de pastors.
De leraars geven onderwijs, zoals op zondagmorgen, voordat de kerkdienst begint. Tijdens een Bijbelstudie van ongeveer drie kwartier verdiepen de gemeenteleden zich in een specifiek onderwerp als verlossing of nederigheid. De liturgie van de kerkdienst bestaat uit gebed, zang, aanbidding, een preek en getuigenissen. „We horen graag dat de leden iets belijden van wat wij hun leren”, verklaart Agyin. „We hebben feedback nodig.” De kerkdiensten worden gehouden in de talen Twi en Engels en duren algauw drie uur.
De hoofdpastor is zendeling en verblijft niet langer dan enkele jaren in Nederland. De Church of Pentecost hecht veel belang aan het bedrijven van zending en evangelisatie. Ook Nederland is tot zendingsgebied verklaard. Wat in 1990 begon als een kleine groep mensen, groeide uit tot een kerkverband met twintig gemeenten, vrijwel allemaal in de Randstad. De leden komen uit Ghana, maar ook uit Liberia en Nigeria. Een enkeling is blank.
De Church of Pentecost deelt folders uit op markten en evangeliseert huis aan huis. Voor jongeren zijn er kampen met sport en onderwijs.
De kerkzaal ziet er ordelijk en opgeruimd uit. Bezoekers zakken weg in een zacht rood tapijt. Op het podium staan vazen met bloemen, een rij vlaggen, een drumstel. En een stel stoelen, bestemd voor de ouderlingen. Ook de diakenen hebben een aparte plaats, evenals de diaconessen. De laatsten houden zich bezig met sociaal werk.
Een forse plastic ton met een opening aan de bovenkant springt in het oog. De offerschaal. Het is gebruikelijk om tienden te schenken. Kan de gemeente zo veel opbrengen? „Dat moet wel”, antwoordt Agyin. „Deze voormalige parkeergarage is ons eigendom. Iedere maand betalen we alleen al voor elektra 2000 euro. Bovendien steunen we zendings- en ontwikkelingswerk in het buitenland.” De hoofdpastor tekent nog iets aan: „We dwingen niet. De gemeenteleden willen het.”
Dit is het achtste en laatste deel in een serie over christelijke geloofsgemeenschappen in Nederland. De serie verscheen naar aanleiding van de recente publicatie ”Handboek Christelijk Nederland”.
Church of Pentecost
De oorsprong van de Church of Pentecost in Nederland ligt in Ghana. Ze ontstond in 1937 door de zendingsarbeid van de Engelsman James McKeown. De moederkerk is met 1 miljoen leden en bijna 9000 gemeenten de grootste pinksterkerk in het Afrikaanse land. Nederland is door de kerk ingedeeld in verschillende districten. In totaal zijn er twintig gemeenten.
De Church of Pentecost kent een aantal pastorale ambten, zogenoemde ”ministries”, die de kerk ontleent aan de Bijbel: apostel, evangelist, pastor en leraar. Alleen mannen vervullen deze ambten en hebben de goedkeuring nodig van de moederkerk. Daarnaast zijn er ouderlingen, diakenen en diaconessen. De vrouwen houden zich vooral bezig met sociaal werk. Daarvoor zijn ze verenigd in het Women’s Fellowship.
Evangelisatiewerk is belangrijk voor de kerk, aangezien Nederland door de moederkerk als zendingsterrein wordt gezien. Wereldwijd is zij actief in 47 landen met bijna 2000 gemeenten en 150.000 leden. De kerk verwacht van haar leden dat ze offervaardig zijn en een tiende van hun inkomsten afdragen.
De zondagse diensten worden gehouden in het Twi, de lokale taal, en in het Engels. Ook op vrijdagavond is er een kerkdienst.
