„Staat er niet zoiets in als „Kom, mijn zonen”?”

„Fotografeer mij maar”, roept een jongeman met een oranje ochtendjas over zijn blote schouders die deel uitmaakt van een groepje van vijf jongeren. Hij maakt een uitnodigend gebaar met zijn handen.

„Als je een Bijbel wilt hebben”, zegt Rianne.

„Kom maar op.”

„Ken je de Bijbel?”

„Nee, die ken ik niet. Staat er niet zoiets in als: „Kom, mijn zonen”?”

„Het is een Metalbijbel”, verduidelijkt Rianne. „Er staan getuigenissen in van metalliefhebbers die tot geloof gekomen zijn.” De jongeman werpt even een blik in de Bijbel. Nadat nog een jongere een Bijbel in ontvangst genomen heeft en er een tweede foto is gemaakt, krijgen Rianne en Gerjanne een knuffel van het tweetal en dan gaat de groep weer verder.

„Zo gemakkelijk gaat het soms”, zegt Rianne. „Het is belangrijk om op een goede manier te reageren.”

Lowlandkerk
Vier jaar geleden begon Caroline Govers met evangelisatiewerk op Lowlands en verzamelde ze een team om zich heen. Vorig jaar stopte ze ermee. Het werk werd voortgezet door een nieuw interkerkelijk team van een twintigtal jongeren, ”His Way”, met Rianne van de Beek als teamleidster. De jongeren hebben tenten op camping 3 staan en gaan eropuit om mensen op te zoeken en aan te spreken. Elders in het land wordt continu voor hen gebeden.

In de partytent, de ”Lowlandkerk”, is elke morgen en elke avond een aanbiddingsmoment, waar iedereen welkom is, als men maar geen alcohol of sigaretten naar binnen meeneemt. „Het is een heilige plek voor God”, zegt Rianne. Overigens zijn bezoekers de hele dag door welkom. „We bieden belangstellenden een Bijbel, een kop koffie en een luisterend oor. De Lowlandkerk staat op een opvallende plek en we hebben niet te klagen over gebrek aan belangstelling. Mensen willen weten wat er te doen is.”

Bij de ene bezoeker komt het niet verder dan een oppervlakkig praatje, bij een ander gaat het dieper, aldus Rianna. „Wat me opvalt, is dat de bezoekers erg eerlijk zijn.”

Nieuwsgierig
Gerjanne vertelt van een ontmoeting die ze vrijdag had met een getrouwde jongeman die rooms-katholiek gedoopt was maar atheïst was geworden. „Hij geloofde niet in de Heere Jezus en had veel kritiek op de kerk. Hij zei dat de kerk alleen maar regels heeft en dat christenen geen respect hebben voor andere mensen. Ik heb geantwoord dat ik christenen die geloven dat Jezus hun Heiland is, aanvaard als broeder of zuster. Toen heb ik hem aangesproken op een persoonlijke relatie met Jezus -want daar gaat het om-, ook al wilde hij dat niet. Ik heb hem gezegd dat God net zo veel van hem houdt als van mij en dat hij God kan leren kennen.”

Krijgen ze ook negatieve reacties?

Gerjanne: „Soms vloeken mensen of maken ze satanische tekens, maar over het algemeen zijn ze nieuwsgierig. Zelfs met halfdronken mensen is soms een goed gesprek mogelijk.”

Wat vinden de twee van het festival?

Gerjanne: „De muziek is soms zo heftig dat je ligt te schudden in je tent.”

Rianne: „Wij komen hier voor de mensen, niet voor de muziek.”

Openheid
De Metalbijbels zijn op 31 oktober vorig jaar uitgebracht en bieden het Nieuwe Testament in de vertaling van Het Boek. Getuigenissen van „tot geloof gekomen” mensen uit de hardrockwereld voor- en achterin completeren het boekje.

De Bijbels zijn een geschenk van de stichting Reck, die „jongeren wil toerusten in hun geloofsleven.” Woordvoerder Jair Sagström van de stichting deelt mee dat inmiddels 2500 van dergelijke Bijbels tijdens diverse evenementen uitgedeeld zijn. Ook hij ervaart bij tieners van nu openheid om de Bijbel te lezen.