„Luister naar het Woord en naar elkaar”

De christelijke gereformeerde predikant uit Urk leidde donderdagavond als scheidend synodevoorzitter de dienst van Woord en gebed die traditiegetrouw aan een synode voorafgaat. Vrijdag begon de generale synode 2007 van de Christelijke Gereformeerde Kerken.

In het kerkgebouw van de roepende kerk, de christelijke gereformeerde kerk te Sliedrecht (Beth-El), woonden zo’n 700 belangstellenden de dienst bij. Ds. Westerink sprak naar aanleiding van 3 Johannes 4: „Ik heb geen meerdere blijdschap dan hierin, dat ik hoor, dat mijn kinderen in de waarheid wandelen.” Thema van de preek was ”Johannes’ grootste blijdschap over het wandelen in de waarheid van de gemeente”.

Ds. Westerink noemde het een goede traditie dat er voorafgaand aan de generale synode een bidstond wordt gehouden. „Dit is een dienst van Woord en gebed, maar waar zou ik voor moeten bidden? Ik bid niet als de voorganger van één gemeente, maar ik word geacht de mond te zijn tot God van alle christelijke gereformeerde kerken in hun bonte verscheidenheid.”

De vorige synode, van drie jaar geleden, kreeg de typering van een „voortvarende synode”, zo zei de Urker predikant. „maar wat zal er van de aanstaande synode gezegd worden? Zal het nieuws naar buiten komen dat de broeders botsten en het niet eens konden worden? Of zal straks in de krantenverslagen te lezen zijn dat ze weer stokpaardjes bereden hebben? Of dat de broeders zich zo profileerden om de achterban te laten weten hoe progressief of hoe conservatief zij zijn?”

Het zou wenselijk zijn, stelde ds. Westerink, dat van de synode hetzelfde getuigenis uitgaat als dat wat in de tekstwoorden beschreven is. De apostel Johannes kende geen grotere blijdschap dan wanneer de gemeente in de waarheid wandelde. Volgens de predikant wordt met ”wandelen in de waarheid” geen abstracte waarheidsliefde bedoeld, maar een waarachtigheid die voortkomt uit een kennis van Christus, de Waarheid Zelve. „Dat is een Waarheid die vrijmaakt van de zonde.”

Ds. Westerink noemde het opmerkelijk dat de brief niet aan een ambtsdrager is gericht, maar aan een gemeentelid: Gajus. Deze onbekende geadresseerde van de derde zendbrief van Johannes komt naar voren als iemand die de waarheid heeft leren kennen. Om die reden heeft hij met de apostel een bijzondere band. „Kennen van de waarheid gaat altijd gepaard met grote eerbied voor de waarheid, aldus de Urker predikant. Want je hebt immers in het Woord der waarheid je leven gevonden. Daarom kun je het niet hebben als dat Woord wordt aangevallen.”

Uit 3 Johannes blijkt dat de ambtsdrager Diotrefes niet in de waarheid wandelt. Hij wordt door Johannes scherp veroordeeld. „Omdat Diotrefes de eerste wil zijn, valt niets van Christus’ gestalte in hem te zien. Johannes zegt dat deze broeder nooit iets van God heeft gezien. Dat wil zeggen dat hij nog nooit na een Godsontmoeting zichzelf heeft leren kennen en zijn eigen naam als ”zondaar” heeft leren spellen. Het kan zijn dat je ambtsdrager bent met een naam dat je leeft en toch nooit in waarheid hebt leren buigen. En ook al moet iedere deelnemer aan onze synode zijn instemming met Schrift en belijdenis getuigen, dan nog mogen we de vraag stellen of we dit wel voor de volle honderd procent voor onze rekening nemen”’, aldus ds. Westerink.