Dat schrijft de Stichting Oude Groninger Kerken, die dinsdag meldde dat zij een noodplan heeft moeten opstellen voor de 13e-eeuwse Mariakerk in Oosterwijtwerd. Door het voortschrijdend verval van het 17e-eeuwse interieur van deze kerk dreigt sluiting. Volgens de stichting is er als gevolg van de Brimregeling eigenlijk ook geen perspectief meer voor de Mariakerk.
Minister Plasterk laat binnenkort de huidige subsidieregeling voor de instandhouding van monumenten in Nederland evalueren. Tot voor enkele jaren bestond er een onderhoudsregeling en een restauratieregeling. De onderhoudsregeling was bedoeld voor het wind- en waterdicht houden van monumenten. Gebouwen die een meer uitgebreide aanpak nodig hadden, konden een beroep doen op de restauratieregeling.
Met de nieuwe Brimregeling zijn beide regelingen in elkaar geschoven. Per monumentale kerk is over een paar jaar 66.000 euro per monument beschikbaar voor een periode van zes jaar. „Dit bedrag”, aldus de stichting, „is misschien toereikend voor relatief kleine kerken die in goede staat verkeren, maar gebouwen die een uitgebreide aanpak nodig hebben en nu geen gebruik kunnen maken van de tijdelijke restauratieachterstandsregeling vallen buiten de boot.”
Gemeenten, provincies en erfgoedorganisaties hebben minister Plasterk al laten weten dat de nieuwe regeling technisch en financieel tekortschiet. „Hierdoor komen noodzakelijke restauraties niet meer van de grond en wordt het erfgoed van Nederland op termijn ernstig bedreigd.”
Het idee achter de regeling is prima, zegt Peter Breukink, directeur van de Stichting Oude Groninger Kerken. „Maar de uitwerking is ontluisterend. Er is zo veel geslepen en gevijld aan het oorspronkelijke plan dat kerken tussen wal en schip gaan vallen. Er zijn subsidieplafonds ingebouwd en inhaalregelingen bedacht, maar die zijn voor veel monumenten in Nederland onpraktisch en onhaalbaar. Voor onze kerken is er voor de komende paar jaar helemaal geen perspectief, omdat we pas in 2011 of 2012 subsidie kunnen verwachten. En die is volkomen ontoereikend om de grote problemen aan te kunnen pakken.”
Breukink noemt het „treurig dat we met een noodplan de sluiting van de kerk van Oosterwijtwerd moeten voorkomen.” Voor de noodzakelijke restauratie van het interieur van deze kerk is volgens hem veel geld nodig. „Diverse monumentale banken vallen uiteen, de preekstoel hangt al scheef aan de muur, vloerdelen zijn volkomen verrot.”
Met een noodplan zal de Stichting Oude Groninger Kerken, de eigenaar van het gebouw, tijdelijke maatregelen moeten treffen. Breukink: „Wij hebben in de afgelopen jaren al veel in deze kerk geïnvesteerd. We hebben het casco van deze unieke 13e-eeuwse kerk gerestaureerd en het 18e-eeuwse orgel is in goede conditie. Het dorp heeft met veel zelfwerkzaamheid een aantal gebruiksvoorzieningen aangebracht, waardoor de kerk voor allerlei activiteiten kan worden gebruikt. Maar door het vervallen 17e-eeuwse interieur is dat bijna niet meer verantwoord. Als dit zo doorgaat, moeten we de kerk binnenkort sluiten. Dat zou toch een treurige beslissing zijn. Vooral in dit jaar, dat is uitgeroepen tot Jaar van het Religieus Erfgoed.”
