Het Limburgs Museum laat de situatie in Limburg zien. Het religieuze erfgoed moet volgens het museum niet alleen behouden blijven, maar ook in gebruik een onderdeel blijven van het dagelijks leven. „Steeds meer kerken en kloosters sluiten hun deuren”, licht een woordvoerder toe. „Waar het monumenten betreft, wordt vaak in een moeizaam proces nog een nieuwe bestemming gezocht. Bij niet-beschermde gebouwen is de kans op sloop reëel, zeker in stads- en dorpskernen waar de economische druk groot is.”
Toch worden kerken, kloosters, pastorieën en abdijen volgens het museum gewaardeerd als „essentiële beeldbepalers en als uitdragers van een lokale identiteit. Begraafplaatsen en kloostertuinen vormen monumentale oases van rust te midden van de dagelijkse hectiek. De komst van nieuwe Nederlanders met andere levensovertuigingen brengt nieuwe invloeden in religieus bouwen met zich mee, die uitnodigen tot reflectie en dialoog. Kerkmeubilair, boeken, gewaden, kerkorgels, klokken, beeldhouwwerken en schilderingen verhalen over de rijke traditie in ons land op het gebied van theologie en tolerantie.”
Het museum wil het publieke besef prikkelen dat een duurzame toekomst van religieus erfgoed een zaak en verantwoordelijkheid van iedereen is. De tentoonstelling loopt tot 25 mei.