Een derde jeugd bezig met occulte praktijken

Dat blijkt uit recente studies van psycholoog François Mathijsen (Katholieke Universiteit Leuven), die onderzoek deed naar de cognitieve en emotionele impact van paranormale praktijken bij jongeren. Zijn studies worden geciteerd in het rooms-katholieke blad Inspiratie Magazine, dat vijftien jaar bestaat. Het jubileumnummer, dat vandaag verschijnt, is gewijd aan occultisme.

Uit de studies van Mathijsen blijkt dat ruim een derde van de ondervraagde jongeren gelooft in het contact met geesten. Ook is een groot percentage overtuigd van het bestaan van paranormale krachten, helderziendheid en hekserij.

„We leven in een maatschappij waaruit de christelijke zingeving nagenoeg is verdwenen”, aldus Mathijsen. „Vaak voelen jongeren zich door volwassenen onbegrepen en gaan ze op eigen houtje op zoek naar antwoorden in het bovennatuurlijke. Aanvankelijk zijn ze aangetrokken door het bizarre van het paranormale en op zoek naar een manier om met hun angsten om te gaan. Maar wat onschuldig als een spel begint, wordt al gauw een obsessie en daarna een afglijden naar occulte praktijken.” Jongeren worden door de ‘antwoorden’ een poosje gesust, „maar de meesten krijgen kort daarop last van nog grotere angsten. En jaren later blijven ze getekend door hun ervaring.”

De reden voor Inspiratie Magazine om een editie aan het „pittige thema” occultisme te wijden, is dat er in rooms-katholieke kring een taboe lijkt te rusten op dit onderwerp, motiveert hoofdredactrice Anna Kruse. „Dat willen we doorbreken.” Duivel, demonen en de hel zijn begrippen die niet graag meer worden gebezigd in rooms-katholieke kring. „Nu ouders, vaak ook via hun kinderen, worden geconfronteerd met zaken als glaasje draaien en communiceren met geesten, ziet Inspiratie Magazine de noodzaak uitvoerig aandacht te besteden aan dit onderwerp.”

Inspiratie Magazine brengt ook een interview met pater Touw, die zich specialiseerde in occultisme. Twintig jaar lang was hij het pastorale aanspreekpunt voor vragen over het bovennatuurlijke en werkte hij als exorcist (duiveluitdrijver). Volgens de pater is occultisme een onderdeel van entertainment geworden en is het geloof in deze zaken toegenomen. „Bijgeloof, zoals occultisme en spiritisme, komt in de plaats van het geloof.”

In zijn praktijk maakte de exorcist geen onderscheid tussen psychische en geestelijke problemen. „Een psychisch probleem als gevolg van contact met de geestenwereld is nooit puur geestelijk of psychisch, het gaat altijd samen. Als de persoon gezegend was, de angst was verdwenen en men ervoer de invloed van het kwaad niet meer, was hij of zij geestelijk bevrijd. Dit betekende echter niet dat de persoon ook vrij was van de psychische gevolgen. (...) Want iemand die werkelijk onder kwade invloeden heeft gestaan is psychisch volkomen afgebroken en moet weer helemaal worden opgebouwd. Dat is een proces van jaren.”