„We groeien als kerken steeds meer uit elkaar”, constateerde afgevaardigde ds. K. Visser. „Is het nu echt zo ingewikkeld? In de kerkorde lees ik: „Op de zondag, de dag des Heeren, zal de gemeente tweemaal samenkomen onder het Woord.” Waarom wordt er in het rapport dan zo sterk gefocust op de vorm, in plaats van op de inhoud? Moeten wij ons aanpassen aan de cultuur? Moet er niet meer kracht uitgaan van de prediking?”
De Barendrechtse predikant gaf aan het idee te hebben dat er „een enorme afstand aan het groeien is tussen de gereformeerde eredienst en een eredienst om ... ja, om ons gevoel te bevredigen? Ik mis de bezinning daarop.”
Verschillende afgevaardigden spraken zich in dezelfde richting uit; anderen echter spraken hun waardering uit voor het rapport en uitten bijvoorbeeld kritiek op de lijst met criteria die deputaten hadden opgesteld om er in de kerk te zingen liederen aan te toetsen. Het ontlokte ds. M. J. Kater, rapporteur van de synodecommissie die het deputatenrapport beoordeelde, de verzuchting: „Ik vind het echt heel lastig. Van totaal verschillende kanten wordt er naar dit rapport gekeken, en de vragen erover komen van totaal verschillende kanten.”
Deputatenvoorzitter ds. J. Groenleer gaf aan bij enkele vragen „een zeker misverstand” geproefd te hebben, „alsof deputaten bezig zijn een soort vernieuwingsdrang na te jagen. Dat is allerminst de bedoeling. Het is ook niet de bedoeling alles maar te houden zoals het nu is. Wat deputaten wel voor ogen staat, is: hoe kunnen we ons op een verantwoorde manier bezighouden met het lied?”
Op de opmerking dat deputaten de oren te sterk hadden laten hangen naar „het moderne levensgevoel” zei ds. Groenleer dat het hen te doen was om de vraag: Hoe ga je daar nu mee om, met dit levensgevoel? „Je kunt je er helemaal aan aanpassen; je kunt je er ook helemaal voor afsluiten. Beide kanten willen wij niet op. Wat willen we dan wel? Deputaten zeggen: Wij geloven dat je bij een eredienst wel een drempel overstapt. Wij komen dan samen voor het aangezicht van God. En natuurlijk, dan kun je behoorlijk sidderen. Maar ik mag daar, als zondig mens, ook kind aan huis zijn. Maar, daar hoort dan wel een bepaalde stijl bij.”
Tot een afronding kwam het dinsdagavond niet. Enkele onderdelen van het deputatenrapport worden waarschijnlijk zelfs pas behandeld tijdens de derde vergaderweek - waarmee, zo zei synodepreses ds. D. Quant, ook de vierde zittingsweek in beeld komt. Tot nog toe leek de synode met drie vergaderweken toe te kunnen.
