LEICESTER – Calvijn wordt vaak gezien als een onaangedane, onaantastbare reformator, zei de Londense kerkhistoricus dr. Garry Williams dinsdag op de tweede dag van de Leicesterconferentie in Engeland. „Zijn leven en werk laten echter een diep lijden zien.”
Dr. Williams sprak over ”Johannes Calvijn in de vallei van de schaduwen des doods”. Hij gebruikte het beeld van de lijdende Job. „Om Job leek een heg ter bescherming te zijn geplaatst. Maar zelf ervoer hij binnen die heg isolement en rampspoed.” Dezelfde situatie lijkt op Calvijn van toepassing. „Een voortdurend bewustzijn van de dood, een gevoel van isolement en een gebrek aan samenwerking trokken een wissel op zijn gemoed.”
Hoe kon Calvijn standhouden in de voortdurende onzekerheid? „Het antwoord is dat hij geloofde wat hij preekte. Calvijn was een echte calvinist: hij verwachtte problemen en kruisdragen, maar zijn vasthouden aan Gods voorzienigheid gaf hem een betrokkenheid zonder vrees.”
De verbinding van de woorden Heere en Vader ziet bij Calvijn op de strenge, soevereine vorst die tegelijkertijd een liefdevolle opvoeder is, aldus de kerkhistoricus, verbonden aan Oak Hill Theological College in Londen.
Alle lezingen tijdens de Leicesterconferentie staan in het teken van de 500e geboortedag van Calvijn. Gistermorgen sprak prof. Derek Thomas (Reformed Theological Seminary in Jackson, VS) over de preken die Calvijn hield over de profetieën van Jeremia.
„De preken over Jeremia kennen een context van verzoeking en beproeving; de overeenkomst tussen de tijd van Jeremia en de tijd van Calvijn. In elke tijd betekent een dergelijke prediking leven voor sommigen en dood voor anderen en kruisdragen als gevolg van het niet aannemen van Gods Woord. De preken laten zien hoe Calvijn de profeten begreep als bestrijders van afgoderij. Ook Gods Woord kan in mensenhanden tot afgodsbeeld worden. De profetie kende voor Calvijn een drievoudige vervulling: een van de historische context, een ziende op de komst van Christus en een die de hele menselijke geschiedenis op het oog heeft.
Dinsdagavond sprak prof. Sinclair B. Ferguson over de implicaties van de eenwording met Christus. „Juist de geïncarneerde Christus geeft ons deel aan de nieuwe schepping. Er is hierbij geen sprake van mystiek, maar wel van een verborgen zijn in Christus. De voortdurende mortificatie en levendwording vinden zowel uiterlijk als innerlijk plaats. Het nieuwe kan niet geheel verborgen blijven. De plattegrond van vroegere kerkgebouwen heeft vaak de vorm van een kruis, zo wordt ook het leven van een christen in de vorm van een kruis geperst. De Kolossenzenbrief laat de vorm van de vereniging met Christus zien.”
