GENÈVE – Genève haalt alles uit de kast om van het Calvijnjaar een succes te maken. Aan de voet van het reformatiemonument bouwen twee mannen een enorm houten podium, waar straks 1500 mensen naar een toneelstuk over Calvijn kunnen kijken.
Het 5 meter hoge standbeeld van de kerkhervormer kijkt strak voor zich uit, de Bijbel opengeslagen in zijn handen. Daarnaast: Guillaume Farel, die Calvijn overhaalde naar Genève te komen. De Schotse hervormer John Knox. Theodorus Beza, de eerste rector van de universiteit. ”Academie”, staat er in grote letters op het boek dat hij onder zijn arm houdt.
Het reformatiemonument in het Parc des Bastions blijft indrukwekkend, alleen al vanwege zijn omvang: 100 meter lang, 10 meter hoog. En naast de vier stenen reuzen staan ook nog standbeelden van mannen die de verspreiding van reformatie, vrijheid en democratie hebben bevorderd. Willem van Oranje bijvoorbeeld, maar ook de Brandenburgse keurvorst Frederik Willem.
De populaire Capitoolreisgids omschrijft de ”Mur de la Reformation” als een „enorm en wat afstotelijk” monument. De bouw ervan begon in 1909 om de 400e verjaardag van Calvijn te vieren. Ontwerpers waren M. Henri Bonchard en M. Paul Landowski. De laatste bedacht ook het immense Christusbeeld in Rio de Janeiro.
Bij de Geneefse bevolking is het laatste reliëf op het monument het populairst, vertelt historica Susanna Bühler. Het herinnert aan de belegering van de stad door de hertog van Savoie in 1602. De held van Genève was een zekere moeder Royaume, die vanaf de stadsmuur een hete pan soep over de aanvallers leeggoot.
Bühler: „Ieder jaar herdenken we op 11 en 12 december de bevrijding van Genève met een historische optocht. Beza voorop, mère Royaume achteraan. De kinderen gooien groenten in een grote pot, voor de soep.”
Orgelpijp
Aan de andere kant van het park ligt de universiteit van Genève, die dit jaar haar 450e verjaardag viert. De academie van Calvijn ging in 1559 van start en trok meteen 162 studenten. Beza nam in Lausanne ontslag en werd de eerste rector.
Binnen drie jaar was het gebouw aan de huidige Rue Theodore de Beze, waar nog steeds les wordt gegeven, te klein. Calvijn en Beza verhuisden hun colleges naar de kapel Notre-Dame-la-Neuve, naast de kathedraal Saint-Pierre. Het gebouw kreeg de naam l’ Auditoire (het Auditorium).
Vanaf het midden van de zestiende eeuw houden Nederlanders, Engelsen, Schotten en Italianen hun kerkdiensten in het Auditorium. Gids Pierre G. Mauron, rechtsgeleerde, wijst op de nieuwe blauwe en oranje glas-in-loodramen. Ondertussen oefent een dame in het wit voor een orgelconcert. Er is geld nodig voor een nieuw orgel, van de Franse bouwer Bernard Aubertin. Mensen kunnen ook een pijp sponsoren; de prijzen lopen op tot bijna 1000 euro voor een exemplaar in het orgelfront.
Singapore
Het is de warmste meidag sinds 1906. Vier tieners uit Singapore schieten plaatjes van de Saint-Pierre. Ze doen Europa in 23 dagen, vertellen ze, en vandaag is Genève aan de beurt. Nee, Calvijn kennen ze niet.
De nabijgelegen Rue de Chanoines is jaren geleden omgedoopt tot de Rue de Calvin, een straat zoals er zoveel zijn in de oude binnenstad. Flamant verkoopt er meubels, Bernard Letu boeken en een museumpje toont er „kunst en cultuur uit de hele wereld.”
Een gedenksteen markeert de plaats waar Calvijn tot zijn dood in 1564 woonde. Het huis werd in 1706 afgebroken.
Dit is het derde deel in een serie over Calvijn in Genève. Aanleiding is de vijfhonderdste geboortedag van de kerkhervormer.
calvin2009.ch, geneva-tourism.ch.
