3 Of zol k ook aal mien goud (onder aarme mensken) verdailen, en of zol k mien levent beschikboar stellen om der van snaren te kinnen - as ik gain laifde heb, den helpt mie dat gain spier.
4 Laifde het laank geduld. Laifde is vrundelk. Ze is nait niedsk, snidt nait op, is nait grootsk.
5 Ze dut nait onfersounlek, is nait op aigen veurdail oet. Ze is nait prikkelboar, nait hoatdroagend.
6 Ze het niks op mit gemaineghaid. Mor oprechthaid, doar het ze oardeghaid aan.
7 Ze wil van aal heur rechten wel ofstand doun, het overaal vertraauw in, overaal verwachten van, kin ales oetstoan.
8 Laifde krigt nooit ontslag. Neem den ais goaven van profetaaiern: dij zellen ain keer oetschoakeld worden. Of goaven van vremde toalen: dij zellen ain keer opholden. Of kennes: dij zel ain keer doan waark kriegen.
9 t Is ja mor n hap en n snap wat of wie waiten en profetaaiern.
10 Mor as t volmoakte komt, is t mit dat krummeln doan.
11 Dou ik kind was, was mien proat, mien prakkezoatsie, mien rezenaaiern dat van n kind. Mor nou k n kerel worden bin, bin k ter mit oetschaaid mie as kind te gedroagen.
12 Nou zain we t spul ja nog in spaigel: t is roaden hou of t ter nou krekt oetzugt. Mor den krieg we boudel liek veur ogen. Nou leer ik nog mor n hap en n snap, mor den zel ik ales deurhebben, krekt zo as God mie deurhad het.
13 Op t heden holden dizzent hier ale drij nog tou: geleuf, hoop, laifde. Mor van dij drij gaait laifde der mit deur.