02-10-2006 15:17
| Willem H. Smith
„Ik had het gevoel dat er iemand naar me keek”, zegt Anna Ekström, die dagelijks het gras op de golfbaan van haar broer maait. „De wolf observeerde me vanaf een heuvel, ongeveer 20 meter verderop. Het leek alsof hij zich afvroeg waar ik mee bezig was. Een geweldige ervaring!” Ze wijst naar de plek waar het dier rond acht uur ’s morgens nieuwsgierig op en neer liep voordat hij de bosrand verliet om over het open golfterrein een sprintje te trekken.
Ondanks haar opgewondenheid greep Anna Ekström direct een camera uit haar tas en drukte enkele malen af. De Zweedse, die haar foto’s exclusief aan het Reformatorisch Dagblad beschikbaar stelde, vertelt dat ze al eerder sporen had ontdekt in de zandbunkers. „Anderen dachten dat die van een hond of een lynx konden zijn, maar ik vond de sporen daarvoor te groot.”
Johan Månsson, roofdierexpert in de provincie Uppsala, bekeek de foto’s en bevestigt dat het een wolf is. „Het dier heeft alle drie de kentekenen van een wolf. Hij is geelbruin van kleur, heeft een witte tekening rond de bek en heeft een duidelijke zwarte punt aan de staart. Het lijkt erop dat dit een mannetje van een jaar oud is, want het dier is erg zwaar in de schouders.” Enkele weken geleden was er in Oxsätra, ten noorden van Uppsala, ook al een wolf gezien. Volgens Månsson is het mogelijk dat dit hetzelfde dier is dat Anna Ekström heeft gefotografeerd.
Haar broer Jonas Ekström, eigenaar van Söderby Golf, is niet onverdeeld enthousiast over de aanwezigheid van een wolf op zijn terrein. „In zeker opzicht is dit leuk, maar sommige bezoekers zullen de nabijheid van een dergelijk roofdier niet prettig vinden.”
Månsson gelooft echter niet dat de wolf in dit gebied zal blijven, omdat de regio Uppsala te dichtbevolkt is. „Waarschijnlijk zal hij proberen daar weg te komen. Hopelijk doet het dier dat niet via de snelweg E18, want dan loopt hij risico overreden te worden.” Naar zijn mening leveren de foto’s van Anna Ekström echter wel voor het eerst het bewijs dat de wolf verrassend dicht in de buurt van Uppsala is. „Het dier is slechts 3 kilometer van de stad verwijderd.”
In de jaren zestig van de vorige eeuw was deze diersoort nagenoeg verdwenen in Zweden, maar tegenwoordig wordt het aantal wolven in het westen van het land weer tussen de 130 en de 150 exemplaren geschat. Månsson: „We delen onze populatie met Noorwegen. Mogelijk zijn het er zelfs 170. Dat aantal komt dicht bij het doel om 200 wolven in Zweden te hebben. Pas dan kan er sprake zijn van een levensvatbare populatie.”
Naar zijn zeggen rukt de Canis lupus in Zweden op, maar tegelijkertijd vormt inteelt de grootste bedreiging. „De huidige dieren stammen van slechts vier dieren af. Vers bloed vanuit Finland is nodig, maar het grote probleem is dat rendierhouders in Noord-Zweden daar fel op tegen zijn en elke insluiper zullen neerschieten.” Veel jagers zien volgens hem de beschermde diersoort sowieso als een concurrent. „De nieuwe regering is hen gunstig gezind en wil in geval van schade sneller afschotvergunningen afgeven. Dat zal echter niet eenvoudig zijn, want de wolf wordt ook door Europese regelgeving streng beschermd.
